ഹാളിലെ സോഫയിലിരുന്ന് വെറുതെ ഫോൺ നോക്കുമ്പോഴാണ് മുറ്റത്ത് ഒരു ബൈക്ക് വന്നു നിൽക്കുന്ന ശബ്ദം കേട്ടത്. അവൾ പെട്ടെന്ന് ജനലിലൂടെ പുറത്തേക്ക് നോക്കി.
കറുത്ത പൾസർ ബൈക്കിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി കണ്ണാടി ഒന്നു നോക്കി മുടി ഒതുക്കി സിറ്റൗട്ടിലേക്ക് കയറി വരുന്നത് ജയചന്ദ്രനാണ്! വെള്ള മുണ്ടും നീല ഷർട്ടുമാണ് വേഷം. അയാളെ ഈ സമയത്ത് അവിടെ ഒട്ടും പ്രതീക്ഷിക്കാത്തതുകൊണ്ട് സ്വാതിയുടെ നെഞ്ച് പടപടാ ഇടിക്കാൻ തുടങ്ങി. ഇന്നലെ രാത്രി അയാളെക്കുറിച്ച് വിചാരിച്ച കാര്യങ്ങളെല്ലാം ഒരു നിമിഷം കൊണ്ട് അവളുടെ മനസ്സിലൂടെ കടന്നുപോയി.
അവൾ നൈറ്റിയുടെ മുൻഭാഗം ഒന്നു വലിച്ചിട്ട്, പരമാവധി സ്വയം ഒതുക്കാൻ ശ്രമിച്ച് മുൻവശത്തെ വാതിൽക്കലേക്ക് നടന്നു. വാതിൽ പതിയെ തുറന്നു.
“ആരാ… ജയേട്ടനോ?” സ്വാതി അത്ഭുതവും ഒപ്പം ഒരു ചെറിയ പരിഭ്രമവും കലർന്ന സ്വരത്തിൽ ചോദിച്ചു.
“ആഹ് സ്വാതി… മാധവേട്ടൻ പോയോ?” ജയചന്ദ്രൻ ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി ചോദിച്ചു. എന്നാൽ അയാളുടെ കണ്ണുകൾ പെട്ടെന്ന് തന്നെ അവളുടെ നൈറ്റിക്കുള്ളിലെ ശരീരവടിവുകളിലേക്ക് ആഴ്ന്നിറങ്ങി.
“അച്ഛനും അമ്മയും എട്ടരയ്ക്ക് തന്നെ പോയി ജയേട്ടാ. എന്തെങ്കിലും കാര്യമുണ്ടായിരുന്നോ?” അവൾ വാതിലിൽ പിടിച്ച് പകുതി മറഞ്ഞു നിന്നുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു.
“അതോ… അമ്പലത്തിലെ ഉത്സവത്തിന്റെ നോട്ടീസ് ഒന്നു തരാൻ വന്നതാ. മാധവേട്ടനെ കണ്ട് ഏൽപ്പിക്കാമെന്ന് കരുതി. ഇതിപ്പോ വഴിയിൽ വെച്ച് കണ്ടതുമില്ല. നീ ഒറ്റയ്ക്കേ ഉള്ളൂ അപ്പൊ?” ജയചന്ദ്രൻ ചുറ്റുപാടും ഒന്നു നോക്കിക്കൊണ്ട് ചോദിച്ചു. ആ ചോദ്യത്തിൽ ‘ഇവിടെ വേറെ ആരുമില്ലല്ലോ’ എന്ന് ഉറപ്പുവരുത്തുന്ന ഒരു ഭാവമുണ്ടായിരുന്നു.
