അടുക്കളയിലെ കൗണ്ടറിൽ ചാരിനിന്ന് ഒന്നു മനസ്സ് ശാന്തമാക്കിയ ശേഷമാണ് സ്വാതി ഗ്ലാസ്സിൽ വെള്ളവുമായി ഹാളിലേക്ക് വന്നത്. അവളുടെ ഉള്ളിലെ പരിഭ്രമം പൂർണ്ണമായും മാറിയിരുന്നില്ലെങ്കിലും, മുഖത്ത് അതൊന്നും കാണിക്കാതിരിക്കാൻ അവൾ പ്രത്യേകം ശ്രദ്ധിച്ചു.
വെള്ളം ടേബിളിലേക്ക് വെക്കുമ്പോൾ അവളുടെ കൈകൾ നേരിയതായി വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ജയചന്ദ്രൻ സോഫയിലിരുന്ന് കൊണ്ട് ആ നോട്ടീസ് ഫോൾഡ് ചെയ്ത് ടേബിളിലേക്ക് വെച്ചു.
“ഇതാണ് അമ്പലത്തിലെ ഉത്സവത്തിന്റെ നോട്ടീസ്. മാധവേട്ടൻ വരുമ്പോൾ ഒന്നു ഏൽപ്പിച്ചേക്ക് കേട്ടോ സ്വാതി,” ജയചന്ദ്രൻ വെള്ളമെടുത്ത് ഒരു സിപ്പ് കുടിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
“ശരി ജയേട്ടാ, ഞാൻ ഏൽപ്പിച്ചേക്കാം,” സ്വാതി സോഫയ്ക്ക് അല്പം മാറി നിന്നു. ലൂസായ ആ നൈറ്റിക്കുള്ളിൽ അവളുടെ ശരീരവടിവുകൾ ഇപ്പോഴും ജയചന്ദ്രന്റെ കണ്ണുകളെ ആകർഷിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. എങ്കിലും അവൾ കൂടുതൽ അടുത്തേക്ക് വരാൻ മടിച്ചു നിൽക്കുകയാണെന്ന് അയാൾക്ക് മനസ്സിലായി.
“എന്നാൽ ഞാൻ ഇറങ്ങട്ടെ… കമ്മിറ്റി ഓഫീസിൽ ചിലർ വരാമെന്ന് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്,” ജയചന്ദ്രൻ സോഫയിൽ നിന്നും എഴുന്നേറ്റു. വെള്ള മുണ്ട് ഒന്നു കുടഞ്ഞുടുത്ത് അയാൾ മുൻവശത്തെ വാതിൽക്കലേക്ക് നടന്നു.
സ്വാതിയും അയാൾക്കൊപ്പം സിറ്റൗട്ടിലേക്ക് ഇറങ്ങി. പുറത്ത് നല്ല വെയിൽ വീണു തുടങ്ങിയിരുന്നു. മുറ്റത്തെ കറുത്ത പൾസർ ബൈക്കിനടുത്തേക്ക് നടക്കുമ്പോൾ ജയചന്ദ്രൻ പെട്ടെന്ന് ഒന്നു തിരിഞ്ഞുനിന്നു.
“പിന്നെ സ്വാതി… ഞാൻ നേരത്തെ പറഞ്ഞതൊന്നും ഒരു തെറ്റായ അർത്ഥത്തിൽ എടുക്കരുത് കേട്ടോ. നിന്നെപ്പോലെ ഒരു കൊച്ചുപെണ്ണ് ഈ പ്രായത്തിൽ ഇങ്ങനെ വിഷമിച്ചിരിക്കുന്നത് കാണുമ്പോൾ തോന്നുന്ന ഒരു സങ്കടം കൊണ്ടാ. എന്തായാലും നോട്ടീസിൽ എന്റെ ഫോൺ നമ്പറുണ്ട്… എന്തെങ്കിലും ആവശ്യമുണ്ടെങ്കിൽ വിളിക്കാൻ മടിക്കരുത്,” അയാൾ ഒരു പ്രത്യേക നോട്ടത്തോടെ പറഞ്ഞു.
