“ജയേട്ടൻ അമ്മയെ വിളിച്ചോ? എന്നിട്ട് എന്താ പറഞ്ഞത്?” സ്വാതിയുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു ലഡ്ഡു പൊട്ടി. അവൾ തന്റെ ആകാംക്ഷ ഒതുക്കാൻ പാടുപെട്ടു.
“പുള്ളി ചോദിച്ചു, ‘നിന്റെ കൂടെ വന്ന ആ കുട്ടി ആരാണ് രാധാമണി, അവളെ കണ്ടിട്ട് എന്റെ മനസ്സമാധാനം ഒക്കെ പോയി’ എന്ന്. ജയേട്ടൻ അങ്ങനെയാ… ഒരാളെ ഇഷ്ടപ്പെട്ടാൽ പിന്നെ പുള്ളി അത് തുറന്നു പറയും. ഞാൻ പുള്ളിയോട് പറഞ്ഞു, ‘അവൾ പാവമാ ജയേട്ടാ, സംഗീത് ചെന്നൈയിലായതുകൊണ്ട് വീട്ടിൽ ആകെ തനിച്ചാ’ എന്ന്. അത് കേട്ടപ്പോൾ പുള്ളി എന്താ പറഞ്ഞത് എന്നറിയാമോ?” രാധാമണി ഒന്നു നിർത്തി സ്വാതിയെ നോക്കി.
സ്വാതിയുടെ നെഞ്ചിടിപ്പ് വർദ്ധിച്ചു. ടൈറ്റായ ആ നീല ചുരിദാറിനുള്ളിൽ അവളുടെ മുലകൾ ആവേശത്തോടെ ഉയർന്നുതാണു.
“എന്താ അമ്മേ പറഞ്ഞത്?”
“പുള്ളി പറഞ്ഞു, ‘ആണോ… എങ്കിൽ അവളുടെ ആ ഏകാന്തത മാറ്റാൻ ഞാൻ വരണമെന്നുണ്ടോ’ എന്ന്. എന്നിട്ട് പുള്ളി ഫോണിലൂടെ ഒന്നു ചിരിച്ചു. എനിക്ക് മനസ്സിലായി സ്വാതി, പുള്ളിക്ക് നിന്റെ ഈ ആകാരവടിവും ഭംഗിയും വല്ലാതെ ബോധിച്ചിട്ടുണ്ട്. പുള്ളിയുടെ കയ്യിൽ പെട്ടാൽ പിന്നെ ഏത് പെണ്ണും ഉരുകിപ്പോകും,” രാധാമണി തികഞ്ഞ താല്പര്യത്തോടെ പറഞ്ഞു.
രാധാമണി ജയചന്ദ്രനെക്കുറിച്ച് ഇങ്ങനെ ഓരോന്ന് വർണ്ണിച്ചു സംസാരിക്കുമ്പോൾ സ്വാതിയുടെ മനസ്സിൽ ഒരു വലിയ മോഹം തീയോരെടുക്കുകയായിരുന്നു. രാവിലെ അയാൾ വീട്ടിൽ വന്നപ്പോൾ താൻ കാണിച്ച ആ അകൽച്ച വേണ്ടായിരുന്നു എന്ന് അവൾക്ക് ഇപ്പോൾ തോന്നിത്തുടങ്ങി. അയാളുടെ ആ തഴമ്പിച്ച കൈകൾ തന്റെ ഈ ചുരിദാറിനുള്ളിലെ ഇറുകിയ ശരീരത്തിൽ അമരുന്നതും, തന്നെ ചേർത്തുപിടിക്കുന്നതുമൊക്കെ അവൾ വഴിയിലൂടെ നടക്കുമ്പോൾ വെറുതെ സങ്കൽപ്പിച്ചുപോയി. ഉള്ളിലെ ആ വന്യമായ മോഹത്തോടെ അവൾ അമ്പലത്തിന്റെ ഗോപുരവാതിൽക്കലേക്ക് നോക്കി.
