“അത്… അമ്മേ… ഞാൻ വെറുതെ ഒരു കാര്യം ചോദിക്കാൻ വിചാരിക്കുകയായിരുന്നു,” സ്വാതിയുടെ ശബ്ദത്തിൽ ഒരു നേരിയ വിറയലുണ്ടായിരുന്നു. മുഖത്ത് ഒരു ചെറിയ ചുവപ്പും നാണവും പടർന്നു.
“എന്താ മോളേ? നീ ഇങ്ങനെ മടിച്ചു നിൽക്കാതെ കാര്യം പറ,” രാധാമണി അവളുടെ ഭാവമാറ്റം കണ്ട് അരികിലേക്ക് അല്പം നീങ്ങിയിരുന്നു.
“അത്… ഇന്നലെ അമ്മ പറഞ്ഞില്ലേ… ജയേട്ടന്റെ ആ അടച്ചിട്ട വീടിനെക്കുറിച്ച്…” സ്വാതി തികഞ്ഞ ചമ്മലോടെ, കണ്ണുകൾ വെട്ടിച്ച് പതിയെ ചോദിച്ചു. “ജയേട്ടൻ… ജയേട്ടൻ ശരിക്കും അമ്മയോട് എന്നെക്കുറിച്ച് എന്തെങ്കിലും കൂടുതൽ പറഞ്ഞിരുന്നോ? അതോ വെറുതെ തമാശയ്ക്ക് ചോദിച്ചതാണോ?”
സ്വാതിയുടെ ആ ചോദ്യവും അവളുടെ മുഖത്തെ നാണവും കണ്ടപ്പോൾ തന്നെ രാധാമണിക്ക് കാര്യം മനസ്സിലായി. അവൾ ഒരു വലിയ ചിരിയോടെ സ്വാതിയുടെ കൈകളിൽ പിടിച്ചു.
“ഓഹോ… അപ്പൊ മോളുടെ മനസ്സിലും ജയേട്ടൻ കേറിപ്പറ്റി അല്ലേ? ഞാൻ വിചാരിച്ചു നിനക്ക് പുള്ളിയോട് ദേഷ്യം തോന്നിക്കാണുമെന്ന്,” രാധാമണി ഒളിച്ചുകടത്തി ഒരു നോട്ടം നോക്കിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
“ഏയ്… ദേഷ്യമൊന്നുമില്ല അമ്മേ. എനിക്ക്… എനിക്ക് പുള്ളി സംസാരിക്കുന്നതൊക്കെ കേട്ടപ്പോൾ ഒരു വല്ലാത്ത വശ്യത തോന്നി. പ്രത്യേകിച്ച് ഇന്നലെ പ്രസാദം തന്നപ്പോൾ…” സ്വാതി തന്റെ ഉള്ളിലെ രഹസ്യം ആദ്യമായി മറ്റൊരാളോട് തുറന്നുപറയുകയായിരുന്നു.
“എനിക്ക് അറിയാമായിരുന്നു മോളേ. ജയേട്ടൻ ഇന്നലെ രാത്രിയും എന്നെ വിളിച്ചിരുന്നു. പുള്ളിക്ക് നിന്റെ ആ നീല ചുരിദാറിലെ വേഷം കണ്ടിട്ട് ഭ്രാന്ത് പിടിച്ച അവസ്ഥയിലാ. നിന്റെ ആ ശരീരഭംഗിയും, ആ വിരിഞ്ഞ ചന്തികളും ഒക്കെ കണ്ടിട്ട് പുള്ളിക്ക് സഹിക്കാൻ പറ്റുന്നില്ലെന്നാ പറഞ്ഞത്. ആ പഴയ വീട്ടിലേക്ക് നിന്നെയും കൂട്ടി ഒരിക്കൽ വരാൻ പുള്ളി എന്നോട് പ്രത്യേകം പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്,” രാധാമണി സ്വാതിയുടെ തോളിൽ തട്ടി, അവളുടെ നൈറ്റിയുടെ തുണിക്കുള്ളിലെ ശരീരത്തിലേക്ക് നോക്കിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
