രാധാമണി അങ്ങനെ ഓരോന്ന് വിവരിച്ചു പറയുമ്പോൾ സ്വാതിയുടെ ശരീരം വല്ലാതെ ചൂടുപിടിച്ചിരുന്നു. നൈറ്റിക്കുള്ളിൽ അവളുടെ നെഞ്ചിടിപ്പ് വളരെ വേഗത്തിലാവുകയും ശ്വാസഗതി മുറുകുകയും ചെയ്തു. സ്വാതിയുടെ ഈ മാറ്റങ്ങളും അവളിൽ പടരുന്ന ആവേശവും രാധാമണി കൃത്യമായി ശ്രദ്ധിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
അവർ സംസാരം നിർത്താതെ തന്നെ തന്റെ വലംകൈ പതിയെ സ്വാതിയുടെ തോളിലേക്ക് വെച്ചു. എന്നിട്ട് നൈറ്റിയുടെ തുണിക്കുകളിലൂടെ അവളുടെ വെളുത്ത കൈകളിലേക്ക് വിരലുകൾ ചലിപ്പിച്ചു.
“നീ നോക്കിക്കോ മോളേ… ജയേട്ടന്റെ കൈകൾ നിന്റെ ഈ തോളിലും കഴുത്തിലുമൊക്കെ അമരുമ്പോൾ നീ ഇപ്പൊ ഇരിക്കുന്നതുപോലെ ആയിരിക്കില്ല ഇരിക്കുക,” രാധാമണി ശബ്ദം പരമാവധി താഴ്ത്തി മന്ത്രം പോലെ പറഞ്ഞുകൊണ്ട് തന്റെ കൈകൾ സ്വാതിയുടെ നൈറ്റിക്ക് മുകളിലൂടെ അവളുടെ വിരിഞ്ഞ മുലകളുടെ തൊട്ടുമുകളിലായി താഴ്ത്തിക്കൊണ്ടുവന്നു.
രാധാമണിയുടെ ആ അപ്രതീക്ഷിത സ്പർശനം സ്വാതിയിൽ ഒരു കനത്ത വിറയലുണ്ടാക്കി. ജയചന്ദ്രനെക്കുറിച്ചുള്ള ചിന്തകളിൽ പൂർണ്ണമായും മൂഡായി ഇരുന്നതുകൊണ്ട് അവൾക്ക് ആ കൈകൾ തട്ടിമാറ്റാൻ തോന്നിയില്ല. പകരം അവൾ കണ്ണുകൾ പതിയെ പൂട്ടി, ആ സോഫയിലേക്ക് അല്പം കൂടി ചാരിയിരുന്നു.
രാധാമണിയുടെ വിരലുകൾ സ്വാതിയുടെ നൈറ്റിയുടെ നേരിയ കോട്ടൺ തുണിക്ക് മുകളിലൂടെ അവളുടെ ഇടുപ്പിലേക്കും, അവിടെനിന്ന് തുടകളുടെ വശങ്ങളിലേക്കും പതിയെ അമർന്നു നീങ്ങി. ഒരു സ്ത്രീയുടെ കൈകളാണെങ്കിൽ പോലും, ഈ ഏകാന്തതയിൽ തന്റെ ശരീരത്തിൽ ഉണ്ടാകുന്ന ആ സുഖകരമായ തലോടൽ സ്വാതി പൂർണ്ണമായും ആസ്വദിക്കുകയായിരുന്നു. രാധാമണിയുടെ ഓരോ സ്പർശനത്തിലും ജയചന്ദ്രന്റെ വലിയ കൈകളാണ് തന്റെ ശരീരത്തിൽ അമരുന്നത് എന്ന് അവൾ അറിയാതെ സങ്കൽപ്പിച്ചുപോയി.
