അമ്മ സാരിയുടുക്കുമ്പോൾ മുകേഷ് അങ്കിൾ പുറകിൽ നിന്ന് അമ്മയെ ഒരിക്കൽ കൂടി ചേർത്തുപിടിച്ചു ഒരു ഭർത്താവിനെ പോലെ . കണ്ണാടിയിലൂടെ തന്റെ നഗ്നമായ തോളിൽ ചുംബിക്കുന്ന ആ മനുഷ്യനെ നോക്കി അമ്മ പുഞ്ചിരിച്ചു. ആ ചിരിയിൽ ഒരു പൂർണ്ണതയുണ്ടായിരുന്നു.
”ഇനി എന്ന് കാണും?” മുകേഷ് അങ്കിൾ താഴ്ന്ന സ്വരത്തിൽ ചോദിച്ചു.
അമ്മ അദ്ദേഹത്തിന്റെ കൈകളിൽ അമർത്തിപ്പിടിച്ചു. “അറിയില്ല മുകേഷ്. പക്ഷേ, ഈ ഒരു രാത്രി എനിക്ക് അടുത്ത മുപ്പത് വർഷം ജീവിക്കാനുള്ള കരുത്ത് തന്നു. നമ്മൾ ഇനി എവിടെയായിരുന്നാലും, എന്റെ ഉള്ളിൽ നീ എപ്പോഴും ഈ മുറിയിലുണ്ടാകും.”
അവർ പതുക്കെ മുറിക്ക് പുറത്തിറങ്ങി. ഞാൻ വരാന്തയിൽ അവരെയും കാത്ത് നിൽക്കുകയായിരുന്നു. അമ്മയുടെ മുഖത്തെ ആ തിളക്കം കണ്ടപ്പോൾ തന്നെ എന്റെ പ്ലാൻ വിജയിച്ചു എന്ന് എനിക്ക് മനസ്സിലായി.
അമ്മ എന്നെ നോക്കി ഇതുവരെ കാണാത്ത ഒരു വശ്യതയോടെ ഒന്നു ചിരിച്ചു—അതൊരു സാധാരണ ചിരിയല്ലായിരുന്നു, തന്റെ രഹസ്യം കാത്തുസൂക്ഷിച്ച മകനോടുള്ള നന്ദിയും സ്നേഹവും നിറഞ്ഞ ചിരിയായിരുന്നു.
മുകേഷ് അങ്കിൾ എന്റെ അരികിൽ വന്നു. എന്റെ തോളിൽ തട്ടി അദ്ദേഹം പതുക്കെ പറഞ്ഞു, “സഞ്ജൂ… നന്ദി. എന്റെ ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ സ്വപ്നമാണ് നീ ഇന്ന് യാഥാർത്ഥ്യമാക്കിയത്.
നിന്റെ അമ്മ… അവൾ ഒരു അത്ഭുതമാണ്.”
ഞങ്ങൾ കാറിലേക്ക് നടന്നു.
മുകേഷ് അങ്കിൾ ദൂരെ നിന്ന് കൈവീശി കാണിക്കുന്നത് കാറിന്റെ സൈഡ് മിററിലൂടെ ഞാൻ കണ്ടു. മടക്കയാത്രയിൽ അമ്മ ജനാലയിലൂടെ പുറത്തെ ഇരുട്ടിലേക്ക് നോക്കിയിരുന്നു.
ഇനി തുടർന്നു എഴുതി തുടങ്ങു ഇനി നിങ്ങളുടെ ലൈഫ് ആക്കി മാറ്റി