അമ്മയും മകളും: സ്നേഹത്തിന്റെ പുതിയ പുലരി 1 [Kambi Chettan] 444

“സാറേ… പണിയെല്ലാം കഴിഞ്ഞു. ഇനി എനിക്ക് പോകണം,” ലതിക പതുക്കെ പറഞ്ഞു.

അവൾ വീണ്ടും തന്റെ പഴയ, നിറം മങ്ങിയ ആ പച്ച ചുരിദാർ എടുത്തു ധരിക്കും. ലതികയായി വന്നവൾ വീണ്ടും ഒരു പാവം വേലക്കാരിയായി മാറും. തിരികെ പോകുമ്പോൾ അവൾ വാതിൽക്കൽ വെച്ച് ഒന്ന് തിരിഞ്ഞു നോക്കും. ആ നോട്ടത്തിൽ നന്ദിയും സ്നേഹവും അതിലുപരി വരാനിരിക്കുന്ന നിമിഷങ്ങളോടുള്ള കാത്തിരിപ്പുമുണ്ടായിരുന്നു. തന്റെ മകൾ പ്രീതിയുടെ ഭാവിയെക്കുറിച്ചുള്ള ആശങ്കകൾക്കിടയിലും, ശ്രീനാഥ് നൽകുന്ന ഈ ചെറിയ സന്തോഷങ്ങൾ അവളുടെ മരവിച്ച ജീവിതത്തിൽ ഒരു കുളിർമഴയായി മാറി.

ആ തറവാട് വീടിന്റെ പടികളിറങ്ങുമ്പോൾ ലതികയുടെ മനസ്സിൽ ഒരേയൊരു ചിന്ത മാത്രമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ—തന്റെ പ്രീതിയെ എങ്ങനെ ഈ സ്നേഹത്തിലേക്കും കരുതലിിലേക്കും എത്തിക്കാം?

ശ്രീനാഥും ലതികയും തമ്മിലുള്ള ബന്ധം വെറുമൊരു വാക്കുകൾക്കപ്പുറം ശരീരങ്ങളുടെ ഭാഷയിലേക്ക് കടന്ന നിമിഷമായിരുന്നു അത്. ഒരു ഞായറാഴ്ച ഉച്ചനേരം. തറവാടിന്റെ വരാന്തയിൽ കാറ്റിൽ റബ്ബർ ഇലകളുടെ മർമ്മരം മാത്രം.

ശ്രീനാഥ് ഒരു ബർമുഡ മാത്രം ധരിച്ച് ചാരുകസേരയിൽ ഇരിക്കുകയായിരുന്നു. ലതിക തന്റെ കൈകളിൽ വെളിച്ചെണ്ണയെടുത്ത് അവന്റെ നെഞ്ചിലും തോളിലും പുരട്ടിക്കൊണ്ടിരുന്നു. അവൾ കുനിഞ്ഞുനിന്ന് എണ്ണ തേച്ചുപിടിപ്പിക്കുമ്പോൾ അവളുടെ കൈകൾ അവന്റെ ചർമ്മത്തിൽ താളത്തിൽ ചലിച്ചു.

അവന്റെ പുറത്ത് എണ്ണ തേക്കുന്നതിനിടയിൽ ശ്രീനാഥ് അവളുടെ കൈകളിലേക്ക് നോക്കി. വെയിലത്ത് പണിയെടുത്തും വീട്ടുജോലികൾ ചെയ്തും അവളുടെ ചർമ്മം വല്ലാതെ വരണ്ടുപോയിരിക്കുന്നു. ദേഹമാകെ ഒരു തരം മൊരി.