ലതിക ഒന്ന് ഞെട്ടിയെങ്കിലും ആ സ്പർശനത്തിൽ നിന്ന് ഒഴിഞ്ഞുമാറിയില്ല. അവൾ പതുക്കെ തല തിരിച്ച് അവനെ നോക്കി. ആ മുഖത്ത് വിരിഞ്ഞത് വശ്യമായ ഒരു ചിരിയായിരുന്നു. “സാറിന് ഇപ്പോൾ ഇതൊക്കെ പറയാം. നാളെ ഇവിടം വിട്ടു പോകുമ്പോൾ എന്നെ ഓർമ്മ പോലും കാണില്ല.”
“അങ്ങനെയല്ല ലതികാ… നിന്റെ ഈ സാമീപ്യം, നിന്റെ കൈപ്പുണ്യം… ഇതെല്ലാം എനിക്ക് ശീലമായിപ്പോയി.” അവൻ അവളുടെ കാതിനടുത്ത് ചെന്ന് മന്ത്രിച്ചു.
ലതിക തന്റെ വേഷം മാറുന്ന മുറിയിൽ പോലും ഇപ്പോൾ ശ്രീനാഥിന് നിയന്ത്രണങ്ങളില്ലായിരുന്നു. അവൾ ചുരിദാർ മാറ്റി തന്റെ കൈലിമുണ്ടും അല്പം ഇറക്കം കൂടിയ അര ബ്ലൗസും ധരിക്കുമ്പോൾ അവൻ വാതിൽക്കൽ തന്നെ നിൽക്കും. നഗ്നമായ അവളുടെ ആ മാംസളമായ മുതുകും, ഇടുപ്പിന്റെ വശ്യതയും അവൻ നോക്കി നിൽക്കുന്നത് അവൾ കണ്ണാടിയിലൂടെ കാണും. അവൾ അത് തടഞ്ഞില്ല; മറിച്ച്, തന്റെ ഉടലിന്റെ ഓരോ ചലനവും അവൻ ആസ്വദിക്കട്ടെ എന്ന മട്ടിൽ അവൾ പതുക്കെ മാത്രം വസ്ത്രം മാറി.
“ലതികാ… നിന്റെ ഈ ബ്ലൗസിന് ഇന്ന് ഇറക്കം അല്പം കൂടുതലാണോ?” അവൻ തമാശരൂപേണ ചോദിച്ചു.
അവൾ പതുക്കെ തിരിഞ്ഞു നിന്ന് തന്റെ പൊക്കിൾച്ചുഴിയും വയറിലെ നേരിയ മടക്കുകളും പ്രദർശിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് ചിരിച്ചു. “സാറിന് കാണാൻ വേണ്ടിയല്ലേ ഞാൻ ഇത് ഇടുന്നത്? എന്റെ വീട്ടിൽ ഇതൊന്നും ആരും ശ്രദ്ധിക്കാറില്ല. അവിടെ തല്ലും വഴക്കും പട്ടിണിയും മാത്രമേയുള്ളൂ.”
അടുക്കളയിൽ അവൾ കറി വെക്കുമ്പോൾ ശ്രീനാഥ് അവളുടെ അരികിൽ നിന്ന് സഹായിക്കും. സവാള അരിയുമ്പോഴും തേങ്ങ ചിരവുമ്പോഴും അവന്റെ കൈകൾ അറിഞ്ഞോ അറിയാതെയോ അവളുടെ വലിയ മാറിടങ്ങളിൽ തട്ടാറുണ്ട്. ലതിക അത് കണ്ടഭാവം നടിക്കാതെ തന്റെ പണിയിൽ ശ്രദ്ധിക്കും. പക്ഷേ അവളുടെ ശ്വാസം വേഗത്തിലാകുന്നത് ശ്രീനാഥ് തിരിച്ചറിയുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
