അമ്മയും മകളും: സ്നേഹത്തിന്റെ പുതിയ പുലരി 1 [Kambi Chettan] 443

ആ പഴയ അടുക്കളയിൽ പാത്രം കഴുകി വെക്കുന്നതിനിടയിലാണ് തറയിലെ സോപ്പുനീരിൽ ചവിട്ടി ലതികയുടെ കാലൊന്നു തെന്നിയത്. “അമ്മേ!” എന്ന നിലവിളിയോടെ അവൾ മലർന്നു വീണു. ഹാളിലിരുന്ന് ഫയലുകൾ നോക്കുകയായിരുന്ന ശ്രീനാഥ് ആ ശബ്ദം കേട്ട് പരിഭ്രാന്തിയോടെ ഓടി അടുക്കളയിലെത്തി.

“എന്തുപറ്റി ലതികാ? വീണോ?” അവൻ അവളുടെ അരികിലേക്ക് കുനിഞ്ഞു ചോദിച്ചു.

ലതിക തറയിൽ കൈകൾ കുത്തി എഴുന്നേൽക്കാൻ ശ്രമിച്ചു, പക്ഷേ കഴിഞ്ഞില്ല. “കാൽ… ഇടതുകാൽ ആകെ ഒരു കൊളുത്തിപ്പിടുത്തം സാറേ. എഴുന്നേൽക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല,” അവളുടെ കണ്ണുകൾ വേദനകൊണ്ടു നിറഞ്ഞു.

ശ്രീനാഥ് അധികം ആലോചിച്ചില്ല. അവൻ അവളുടെ മുട്ടുകൾക്ക് താഴെയും തോളിലും കൈകൾ കൊടുത്ത് അവളെ പതുക്കെ കോരിയെടുത്തു. പെട്ടെന്നുള്ള ആ വായുയാത്രയിൽ ലതിക അറിയാതെ അവന്റെ തോളിൽ മുറുകെ പിടിച്ചു. അവളുടെ നനഞ്ഞ മുണ്ടിന്റെയും നഗ്നമായ അരക്കെട്ടിന്റെയും സ്പർശനം ശ്രീനാഥിന്റെ കൈകളിൽ തട്ടി. അധ്വാനം കൊണ്ട് ഉറച്ച, എന്നാൽ പതുപതുത്ത അവളുടെ ഉടലിന്റെ ചൂടും വന്യമായ ആ വിയർപ്പിന്റെ ഗന്ധവും അവന്റെ ശ്വാസത്തിലേക്ക് പടർന്നു. അവൾ ഒരു കൊച്ചു കുട്ടിയെപ്പോലെ അവന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് ഒതുങ്ങി നിന്നു.

അവൻ അവളെ കിടപ്പുമുറിയിലെ കട്ടിലിൽ പതുക്കെ കിടത്തി. വേദന കൊണ്ട് അവൾ തന്റെ ചുണ്ട് കടിച്ചു പിടിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. “നീ പേടിക്കണ്ട, ഞാൻ ഇപ്പോ വരാം,” അവൻ പറഞ്ഞു.

അവൻ തന്റെ ബാഗിൽ നിന്ന് വേദനസംഹാരിയായ ഒരു ട്യൂബ് ക്രീം എടുത്തു വന്നു. ലതികയുടെ മുണ്ട് പാദം വരെ മൂടിക്കിടക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ശ്രീനാഥ് പതുക്കെ അവളുടെ മുണ്ട് മുട്ടുവരെ അല്പം ഉയർത്തി. ചന്ദനനിറമുള്ള, മിനുസമുള്ള അവളുടെ ഉറച്ച കണങ്കാൽ പുറത്തുവന്നു. അവൻ ക്രീം കയ്യിലെടുത്ത് അവളുടെ ആ ഉളുക്കിയ ഭാഗത്ത് പതുക്കെ പുരട്ടി.