ലതിക ഒന്ന് നാണത്തോടെ ചിരിച്ചു. “ഇല്ലെന്ന് തോന്നുന്നു സാറേ. അവൾ പാവമല്ലേ? പത്തിന് തോറ്റ് വീട്ടിൽ ഇരിക്കുന്ന കുട്ടിയല്ലേ. ഇതൊന്നും അവൾക്ക് അറിയില്ല. പക്ഷേ ഞാൻ അബദ്ധവശാൽ ഒരിക്കൽ അവളെ കണ്ടിട്ടുണ്ട്…” അവൾ ശബ്ദം താഴ്ത്തി ഒരു കഥ പോലെ പറയാൻ തുടങ്ങി.
“അന്ന് മഴയുള്ള ദിവസമായിരുന്നു. അവൾ കുളിമുറിയിൽ നിന്ന് തോർത്താൻ മറന്നുപോയി. മുറിയിൽ കയറി ആരും കാണില്ലെന്ന് വിചാരിച്ച് കതക് ചാരി നഗ്നയായി നിൽക്കുകയായിരുന്നു. ഞാൻ അറിയാതെ കതക് തുറന്നു. എന്റെ സാറേ… കറുത്ത പട്ടുനൂൽ പാവാട പോലെ അവളുടെ ആ കാടിന് ചുറ്റും രോമങ്ങൾ പടർന്നു കിടക്കുന്നു. തടിച്ച തുടകൾക്കിടയിൽ ആ ചുവന്ന പൂവ് വിരിഞ്ഞു നിൽക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ ഞാൻ പോലും അമ്പരന്നു പോയി. ഒരു കന്യകയുടെ ആ ശുദ്ധമായ ഉടൽ… അത്രയും ഭംഗിയുള്ള ഒന്ന് ഞാൻ ഇതുവരെ കണ്ടിട്ടില്ല.”
ലതികയുടെ ഓരോ വാക്കുകളും ശ്രീനാഥിന്റെ ഉള്ളിൽ തീ പടർത്തുകയായിരുന്നു. ഒരു വശത്ത് ലതികയുടെ പക്വതയുള്ള ഉടലും, മറുവശത്ത് അവൾ വർണ്ണിക്കുന്ന പ്രീതിയുടെ കന്യകാത്വമുള്ള നഗ്നതയും അവനെ വല്ലാതെ ഭ്രമിപ്പിച്ചു.
“പക്ഷേ സാറേ… അവൾ ഒന്നും അറിയാത്ത കുട്ടിയാ. പാവമാണ്. സാർ അവളെ ഒന്നു പഠിപ്പിക്കണം. ജീവിതം എന്നാൽ എന്താണെന്ന് അവൾ കൂടി അറിയണം.” ലതിക അവന്റെ കൈകളിൽ മുറുകെ പിടിച്ചു.
ലതിക പറഞ്ഞത് വെറും സങ്കല്പമാണോ അതോ യാഥാർത്ഥ്യമാണോ എന്ന് ശ്രീനാഥിന് ഉറപ്പില്ലായിരുന്നു. എങ്കിലും പ്രീതിയെന്ന ആ കൗമാരക്കാരിയെ തന്റെ മുന്നിൽ നഗ്നയായി കാണാൻ അവന്റെ ഉള്ളം വെമ്പി.
