കാമകേളികൾക്ക് ശേഷം ശ്രീനാഥിന്റെ നെഞ്ചിൽ തല ചായ്ച്ചു കിടക്കുമ്പോഴൊക്കെ അവൾ പ്രീതിയെക്കുറിച്ച് അവനോട് വർണ്ണിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.
“സാറേ… പ്രീതിയെ കണ്ടാൽ സാറിന് മനസ്സിലാകും, അവൾ എന്നെക്കാളും സുന്ദരിയാണ്. എന്റെ ഈ പരുക്കൻ ദേഹം പോലെയല്ല അവൾ, തൊട്ടാൽ വാടിപ്പോകുന്ന അത്രയും മൃദുവായ ശരീരമാണ് അവളുടേത്,” ലതിക അവന്റെ കാതിൽ മന്ത്രിച്ചു.
“അതെയോ ലതികാ? നിന്നെക്കാളും സുന്ദരിയാണോ അവൾ?” ശ്രീനാഥ് കൗതുകത്തോടെ ചോദിച്ചു.
“പിന്നെയില്ലാതെ… അവളുടെ ആ കണ്ണുകളും കാർകൂന്തലും കണ്ടാൽ സാർ നോക്കി നിന്നുപോകും. മുലയൊക്കെ നന്നായി വളർന്നു വരുന്നുണ്ട്. എന്നെപ്പോലെ കഷ്ടപ്പെടാൻ ജനിച്ചവളല്ല എന്റെ മോൾ. അവൾക്ക് നല്ല ഉടുപ്പുകളും ആഭരണങ്ങളും ഒക്കെ വേണം. അതിനൊക്കെ സാർ വിചാരിച്ചാലല്ലേ നടക്കൂ?” അവൾ അവന്റെ നെഞ്ചിൽ വിരലുകൾ കൊണ്ട് വരച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
പ്രീതിയുടെ ഓരോ അവയവങ്ങളെക്കുറിച്ചും, അവളുടെ കൗമാരത്തിന്റെ തുടിപ്പിനെക്കുറിച്ചും ലതിക ശ്രീനാഥിന് വിവരിച്ചു കൊടുത്തു. “അവൾ ഒരു പാവമാണ് സാറേ… വല്ലപ്പോഴും സാറിനെ ഒന്ന് കാണാൻ ഞാൻ അവളെ ഇങ്ങോട്ട് കൂട്ടിക്കൊണ്ടുവരാം. അവൾക്ക് ഇവിടെ ഇരുന്നു പഠിക്കാലോ. ആ നരകത്തിൽ നിന്നും അവൾക്ക് കുറച്ചു നേരം ഒരു സമാധാനം കിട്ടട്ടെ.”
ലതികയുടെ വർണ്ണനകൾ കേട്ട് ശ്രീനാഥിന്റെ മനസ്സിലും പതിനെട്ടുകാരിയായ പ്രീതിയെ കാണാൻ വല്ലാത്തൊരു ആകാംക്ഷ ഉടലെടുത്തു. ലതികയെന്ന പക്വതയുള്ള സ്ത്രീയുടെ ഉടലറിഞ്ഞ അവന്, പ്രീതിയെന്ന കൗമാരക്കാരിയുടെ പുതുമയുള്ള സൗന്ദര്യം ഒരു വലിയ സ്വപ്നമായി മാറി.
