അമ്മയും മകളും: സ്നേഹത്തിന്റെ പുതിയ പുലരി 1 [Kambi Chettan] 444

പ്രീതിക്ക് അമ്മയുടെ വാക്കുകളുടെ ആഴം പൂർണ്ണമായും മനസ്സിലായില്ലെങ്കിലും, സാർ ഒരു വലിയ സഹായിയാണെന്ന് അവൾ വിശ്വസിച്ചു.

അടുത്ത ദിവസം രാവിലെ ലതിക പ്രീതിയെ ഒരുക്കാൻ തുടങ്ങി. സാധാരണ ഇടുന്നതിനേക്കാൾ ഇറുകിയ ഒരു പാവാടയും ബ്ലൗസുമാണ് അവൾ മകളെക്കൊണ്ട് ഇടുവിച്ചത്. പ്രീതിയുടെ മാംസളമായ വയറും പൊക്കിളും കാണുന്ന രീതിയിൽ ബ്ലൗസ് അല്പം കയറ്റി വെച്ചു. മുടി വിടർത്തിയിട്ടു.

“ഇതാ മോളേ… നീ സുന്ദരിയായിട്ടുണ്ട്. സാർ ഇത് കണ്ടാൽ ഉറപ്പായും സന്തോഷിക്കും. സാർ ഇരിക്കുമ്പോൾ നീ വേണമെങ്കിൽ സാറിന്റെ മടിയിൽ കയറി ഇരുന്നോ”

തന്റെ അമ്മ പറയുന്നതിന്റെ പിന്നിലെ ചതിക്കുഴികൾ അറിയാതെ, സാറിനെ സന്തോഷിപ്പിച്ചാൽ തനിക്ക് നല്ല ജീവിതം കിട്ടുമെന്ന് വിശ്വസിച്ച് പ്രീതി കണ്ണാടിയിൽ നോക്കി ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു. ആ നിഷ്കളങ്കമായ പുഞ്ചിരിയിൽ പോലും ശ്രീനാഥിന്റെ സിരകളിൽ തീ പടർത്താൻ ആവശ്യമായ ആവേശമുണ്ടായിരുന്നു.

ലതികയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട് പ്രീതി ഒരു നിമിഷം അമ്പരന്നു പോയി. “അമ്മേ… മടിയിൽ കയറി ഇരിക്കാനോ? അത് മോശമല്ലേ?” അവൾ നാണത്തോടെ ചോദിച്ചു.

ലതിക ഒരു തന്ത്രപരമായ ചിരിയോടെ അവളെ ചേർത്തുപിടിച്ചു. “അതിൽ ഒരു മോശവുമില്ല മോളേ. സാർ നമുക്ക് ദൈവത്തെപ്പോലെയാണ്. നീ പുള്ളിയെ ഒരു വലിയേട്ടനെപ്പോലെയോ അച്ഛനെപ്പോലെയോ കണ്ടാൽ മതി. പുള്ളിക്ക് നിന്നോട് ഒരു സ്നേഹം തോന്നിയാൽ നീ ചോദിക്കുന്നതൊക്കെ വാങ്ങിത്തരും. നീ വേണമെങ്കിൽ സാറിന്റെ മടിയിൽ കയറി ഇരുന്നോ, പുള്ളിക്ക് ഒരു ഉമ്മയും കൊടുത്തോ. പുള്ളി നിന്നെ തൊടുമ്പോൾ നീ ഒന്നു ചേർന്നു നിന്നാൽ മതി.”