ഹരി സാർ വിരൽ ചൂണ്ടിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു, “ഞങ്ങൾ വിളിക്കുമ്പോൾ നിന്റെ ഫോൺ സ്വിച്ച് ഓഫ് ആയിരിക്കരുത്. ഓർമ്മയിരിക്കട്ടെ.”
“ശരി സാർ…” ഞാൻ ഒരു യന്ത്രത്തെപ്പോലെ മറുപടി പറഞ്ഞു.
കാർ മുന്നോട്ടെടുത്ത് ആ തിരക്കിലേക്ക് മറയുന്നത് ഞാൻ നോക്കിനിന്നു. എന്റെ ജീവിതം നശിപ്പിച്ച ആ രണ്ട് കഴുകന്മാർ എന്റെ കാഴ്ചയിൽ നിന്നും മറഞ്ഞു. ഞാൻ പതുക്കെ എന്റെ ബാഗും തൂക്കി റെയിൽവേ സ്റ്റേഷനിലേക്ക് നടന്നു.
പ്ലാറ്റ്ഫോമിൽ വലിയ തിരക്കായിരുന്നു. ആളുകൾ ട്രെയിൻ കാത്തുനിൽക്കുന്നു. ഞാൻ ഒരു ഒഴിഞ്ഞ ബെഞ്ചിൽ പോയി ഇരുന്നു. എന്റെ കുണ്ടിയിലെ വേദന കാരണം ഞാൻ വളരെ പതുക്കെയാണ് ഇരുന്നത്. ചുറ്റുമുള്ള ആളുകൾ ചിരിക്കുന്നതും സംസാരിക്കുന്നതുമൊക്കെ ഞാൻ കാണുന്നുണ്ടായിരുന്നു. എനിക്കും അവരെപ്പോലെ ഒരു സാധാരണ ജീവിതം ഉണ്ടായിരുന്നു. പക്ഷേ ഇപ്പോൾ ഞാൻ അവരിൽ നിന്നൊക്കെ വളരെ അകലെയാണ്. ഞാൻ ഒരു രഹസ്യം ചുമക്കുന്നവളാണ്. എന്റെ ശരീരത്തിൽ ആറു പേരുടെ കാമത്തിന്റെ അഴുക്ക് പുരണ്ടിരിക്കുന്നു.
ദൂരെ നിന്നും ട്രെയിൻ വരുന്നതിന്റെ സൈറൺ കേട്ടു. വലിയ ശബ്ദത്തോടെ ട്രെയിൻ പ്ലാറ്റ്ഫോമിലേക്ക് വന്നു നിന്നു. ആളുകൾ തിക്കിത്തിരക്കി കയറാൻ തുടങ്ങി. ഞാൻ പതുക്കെ എഴുന്നേറ്റ് എന്റെ കോച്ചിലേക്ക് കയറി. വിൻഡോ സീറ്റിൽ ഞാൻ പോയി ഇരുന്നു. ട്രെയിൻ പതുക്കെ അനങ്ങിത്തുടങ്ങി. പ്ലാറ്റ്ഫോം പുറകിലേക്ക് മറയുന്നത് ഞാൻ നോക്കിനിന്നു.
എന്റെ വീട് ലക്ഷ്യമാക്കി ട്രെയിൻ കുതിച്ചുപായുകയാണ്. പുറത്തെ കാഴ്ചകൾ വളരെ വേഗത്തിൽ മാറിക്കൊണ്ടിരുന്നു. പക്ഷേ എന്റെ മനസ്സിലെ കാഴ്ചകൾ ആ ഇരുണ്ട മുറിയിലും ആ റബ്ബർ തോട്ടത്തിലും തന്നെ തങ്ങിനിൽക്കുകയായിരുന്നു.
nice waiting next part
കഥ തുടരുമോ ആയിക്ഷയുടെ തിരിച്ചു വരവ് വേണം 🙌 ഇത് വല്ലാത്തൊരു പാർട്ട് ആയിപ്പോയി 😵💫😵💫