ഞാൻ ശാരീരികമായി എന്റെ വീട്ടിലേക്ക് പോവുകയാണെങ്കിലും, എന്റെ മനസ്സ്, എന്റെ അഭിമാനം, എന്റെ സ്വാതന്ത്ര്യം എല്ലാം ആ വലിയ വീട്ടിൽ, സതീഷ് സാറിന്റെയും ഹരി സാറിന്റെയും കാൽക്കീഴിൽ എന്നെന്നേക്കുമായി ഞാൻ ഉപേക്ഷിച്ചു കഴിഞ്ഞിരുന്നു.
ട്രെയിൻ എറണാകുളം ജംഗ്ഷനിൽ എത്തുമ്പോൾ ഉച്ച കഴിഞ്ഞിരുന്നു. കൊച്ചിയിലെ പരിചിതമായ ചൂടും തിരക്കും എന്നെ സ്വാഗതം ചെയ്തു. പ്ലാറ്റ്ഫോമിലേക്ക് ഇറങ്ങുമ്പോൾ എന്റെ കാലുകൾക്ക് ഇപ്പോഴും നല്ല വിറയൽ ഉണ്ടായിരുന്നു. ചുറ്റും തിരക്കിട്ട് നടക്കുന്ന മനുഷ്യർ.
അവരുടെയൊക്കെ മുഖത്ത് സ്വന്തം കാര്യങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള ചിന്തകൾ മാത്രം. എന്റെയുള്ളിൽ ഒരു വലിയ അഗ്നിപർവ്വതം പുകയുന്നുണ്ടെന്ന് ആരും അറിയുന്നില്ല. ഞാൻ പതുക്കെ സ്റ്റേഷന് പുറത്തിറങ്ങി ഒരു ഓട്ടോ പിടിച്ചു. വീടിന്റെ വിലാസം പറയുമ്പോൾ എന്റെ ശബ്ദം ഇടറുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
ഓട്ടോ നഗരത്തിലെ തിരക്കുകളിലൂടെ നീങ്ങുമ്പോൾ എന്റെ മനസ്സ് വല്ലാത്തൊരു ശൂന്യതയിലായിരുന്നു. കഴിഞ്ഞ രണ്ട് ദിവസങ്ങളിൽ എന്റെ ജീവിതത്തിൽ സംഭവിച്ച കാര്യങ്ങൾ ഒരു ദുസ്വപ്നമായിരുന്നെങ്കിൽ എന്ന് ഞാൻ ആത്മാർത്ഥമായി ആഗ്രഹിച്ചു.
പക്ഷേ, സീറ്റിൽ ഇരിക്കുമ്പോൾ എന്റെ തുടകളിലും കുണ്ടിയിലുമുള്ള നീറ്റലും, യോനിയിലെ നേരിയ നോവും അതൊരു യാഥാർത്ഥ്യമാണെന്ന് എന്നെ നിരന്തരം ഓർമ്മിപ്പിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു. എന്റെ വാപ്പയും ഉമ്മയും കാത്തിരിക്കുന്ന ആ വലിയ വീട്ടിലേക്ക്, ഒരു വേശ്യയുടെ ശരീരവുമായി ഞാൻ എങ്ങനെ കയറിച്ചെല്ലും?
ഓട്ടോ വീടിന്റെ ഗേറ്റിന് മുന്നിൽ വന്നു നിന്നു. ഗേറ്റ് തുറക്കുന്ന ശബ്ദം കേട്ട് ഉമ്മ ഉമ്മറത്തേക്ക് ഓടിവന്നു. എന്റെ ഉമ്മ… സ്നേഹമയിയായ എന്റെ ഉമ്മ. എന്നെ കണ്ടതും ഉമ്മയുടെ മുഖത്ത് വലിയൊരു ചിരി വിരിഞ്ഞു. ഞാൻ ഓട്ടോയ്ക്ക് പൈസ കൊടുത്ത് ബാഗുമായി ഗേറ്റിലൂടെ അകത്തേക്ക് നടന്നു.
nice waiting next part
കഥ തുടരുമോ ആയിക്ഷയുടെ തിരിച്ചു വരവ് വേണം 🙌 ഇത് വല്ലാത്തൊരു പാർട്ട് ആയിപ്പോയി 😵💫😵💫