“എന്റെ മോള് വന്നല്ലോ… എങ്ങനെയുണ്ടായിരുന്നു ക്യാമ്പും ടൂറുമൊക്കെ? നിന്നെ കണ്ടിട്ട് വല്ലാതെ ക്ഷീണിച്ചല്ലോ ആയിഷാ,” ഉമ്മ എന്റെ അടുത്തേക്ക് വന്ന് എന്റെ കയ്യിൽ നിന്നും ബാഗ് വാങ്ങിക്കൊണ്ട് ചോദിച്ചു.
ഉമ്മയുടെ ആ സ്നേഹം നിറഞ്ഞ ശബ്ദം കേട്ടപ്പോൾ എന്റെ നിയന്ത്രണം നഷ്ടപ്പെടുമെന്നും ഞാൻ പൊട്ടിക്കരഞ്ഞു പോകുമെന്നും എനിക്ക് തോന്നി. ആ റബ്ബർ തോട്ടത്തിൽ ഞാൻ അനുഭവിച്ച നരകം എന്റെ ഓർമ്മയിലേക്ക് ഇരച്ചുകയറി. എങ്കിലും ഞാൻ എന്റെ സകല ശക്തിയുമെടുത്ത് കണ്ണുനീർ അടക്കിപ്പിടിച്ചു. ചുണ്ടിൽ ഒരു കള്ളച്ചിരി വരുത്തി.
“ഏയ് ക്ഷീണമൊന്നുമില്ല ഉമ്മാ… കുറച്ചു യാത്രയുടെ ബുദ്ധിമുട്ട് മാത്രം. ക്യാമ്പൊക്കെ അടിപൊളിയായിരുന്നു,” ഞാൻ വളരെ സാധാരണമായി സംസാരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.
“അകത്തേക്ക് വാ മോളെ, വപ്പാക്ക് ഇന്ന് ലീവ് ആണ്, നിന്നെ കാത്ത് ഉമ്മറത്ത് തന്നെ ഇരിപ്പുണ്ടായിരുന്നു,” ഉമ്മ പറഞ്ഞു.
ഞാൻ വീടിന്റെ അകത്തേക്ക് കയറി. വാപ്പ ഹാളിലെ സോഫയിലിരുന്ന് പത്രം വായിക്കുകയായിരുന്നു. എന്നെ കണ്ടതും വാപ്പ പത്രം മടക്കിവെച്ച് ചിരിച്ചുകൊണ്ട് എഴുന്നേറ്റു.
“ആഹാ… എന്റെ കുട്ടി വന്നല്ലോ. ക്യാമ്പൊക്കെ കഴിഞ്ഞ് മിടുക്കിയായിട്ടാണല്ലോ വരവ്,” വാപ്പ എന്റെ തലയിൽ സ്നേഹത്തോടെ തലോടിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
“അതെ വാപ്പാ… നല്ല രസമായിരുന്നു,” ഞാൻ വാപ്പയുടെ കണ്ണുകളിൽ നോക്കാതെ പറഞ്ഞു. ആ കണ്ണുകളിലെ സ്നേഹവും വിശ്വാസവും കാണുമ്പോൾ എന്റെ ഹൃദയം കുറ്റബോധം കൊണ്ട് നീറുകയായിരുന്നു. ഈ സ്നേഹമൊക്കെ അനുഭവിക്കാൻ എനിക്ക് എന്ത് യോഗ്യതയാണുള്ളത്? ഒരു കൂട്ടം കാമഭ്രാന്തന്മാരുടെ മുന്നിൽ തുണിയുരിഞ്ഞ്, അവർക്ക് കീഴിൽ ഒരു തെരുവുനായയെപ്പോലെ കിടന്നു കൊടുത്തവളല്ലേ ഞാൻ.
nice waiting next part
കഥ തുടരുമോ ആയിക്ഷയുടെ തിരിച്ചു വരവ് വേണം 🙌 ഇത് വല്ലാത്തൊരു പാർട്ട് ആയിപ്പോയി 😵💫😵💫