ഒരു യഥാർത്ഥ സ്പർശനത്തേക്കാൾ തീക്ഷ്ണമായി അവന്റെ വാക്കുകൾ അവളുടെ ഉള്ളിൽ പടർന്നു കയറി. താൻ അവന്റെ പ്രണയത്തിലും വശീകരണത്തിലും ആകെ തളയ്ക്കപ്പെട്ടു എന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞ ആ നിമിഷം, ആ മുറിയിലെ ഏകാന്തത പോലും അവൾക്ക് വല്ലാത്തൊരു ലഹരിയായി മാറി.
തരുണിന്റെ വാക്കുകൾ ഇപ്പോൾ കേവലം വർണ്ണനകളല്ല, മറിച്ച് ധ്വനിയുടെ ബോധത്തെ തകർക്കുന്ന ഒരു ലഹരിയായി മാറിയിരുന്നു. ഫോണിലൂടെ അവന്റെ ശബ്ദം കേൾക്കുമ്പോൾ, ആ മുറിയിലെ ഏകാന്തതയിൽ അവൾ മറ്റെല്ലാം മറന്നു.
”ധ്വനി… ഇപ്പോൾ നമ്മുടെ ഇടയിൽ ഒരു മറയുമില്ല,” തരുൺ കിതപ്പോടെ പറഞ്ഞു. “നമ്മൾ ഇരുവരും പൂർണ്ണ നഗ്നരായി പരസ്പരം നോക്കി നിൽക്കുകയാണെന്ന് നീ സങ്കൽപ്പിക്കൂ. നിന്റെ ആ സ്വർണ്ണമേനിയിൽ ആഭരണങ്ങളോ വസ്ത്രങ്ങളോ ഇല്ല… എന്റെ മുന്നിൽ നീ പൂർണ്ണമായും അനാവരണം ചെയ്യപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.”
തരുണിന്റെ ആ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ, തന്റെ ശരീരത്തിലെ വസ്ത്രങ്ങൾ ഒരു ഭാരമാണെന്നും അവ അഴിച്ചുമാറ്റണമെന്നും ധ്വനിക്ക് തീവ്രമായി തോന്നി. അവന്റെ വാക്കുകളുടെ ആവേശത്തിൽ അവൾ തന്റെ ലോകം മറന്നു.
തരുൺ കൂടുതൽ വന്യമായി തുടർന്നു: “നിന്റെ ആ മുഴുത്ത മാറിടങ്ങൾ… അവയുടെ മധ്യത്തിൽ വിരിഞ്ഞുനിൽക്കുന്ന ആ മുത്തുകളെ എന്റെ അധരങ്ങൾ കൊണ്ട് ഞാൻ നുണയുകയാണ്. എന്റെ നാവും ചുണ്ടുകളും നിന്റെ ആ മൃദുത്വത്തിൽ അമരുമ്പോൾ, നീ എന്നെ എത്രത്തോളം മുറുക്കിപ്പിടിക്കുമെന്ന് എനിക്കറിയാം. നിന്റെ ഉള്ളിൽ നിന്നും ഉയരുന്ന ആ കിതപ്പും സുഖവും എന്നെ കൂടുതൽ ഭ്രാന്ത് പിടിപ്പിക്കുന്നു.”
