അവൻ ശ്വാസം വിടാൻ പോലും മറന്നുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു: “നിന്റെ ആ സ്വർണ്ണമേനിയിലൂടെ നിന്റെ കൈകൾ താഴേക്ക് പടരുമ്പോൾ, എന്റെ വിരലുകൾ നിന്റെ ആ വടിവൊത്ത അരക്കെട്ടിലും നിതംബങ്ങളിലും അമരുന്നത് നീ അറിയുന്നില്ലേ? നിന്റെ മനസ്സ് ഇപ്പോൾ എന്ത് ആഗ്രഹിക്കുന്നുവോ,
അത് തന്നെയാണ് എന്റെ വാക്കുകളിലൂടെ ഞാൻ നിനക്ക് നൽകുന്നത്. നമ്മുടെ പ്രണയം ഇപ്പോൾ കേവലം വാക്കുകളല്ല, അതൊരു സ്പർശനമായി നിന്റെ ശരീരത്തിൽ പടരുകയാണ്. നീ പോലും അറിയാതെ നിന്റെ ശരീരം എന്നെ ആവാഹിക്കുന്നത് എനിക്ക് ഇവിടെ അനുഭവിക്കാൻ കഴിയുന്നുണ്ട്.”
ധ്വനി കണ്ണുകൾ ഇറുക്കിയടച്ചു. തരുൺ പറഞ്ഞത് എത്ര സത്യമാണെന്ന് അവൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. തന്റെ ശരീരത്തിൽ ചലിക്കുന്നത് സ്വന്തം കൈകളാണെങ്കിലും, അതിന്റെ ഓരോ തരിപ്പും തരുണിന്റെ സ്പർശനം മൂലമാണെന്ന് അവൾക്ക് തോന്നി. അവന്റെ പ്രണയവും കാമനയും ഒന്നുചേർന്ന ആ മാന്ത്രിക വലയത്തിൽ അവൾ പൂർണ്ണമായും അലിഞ്ഞുചേർന്നു. തന്റെ വടിവോത്ത ശരീരം അവന്റെ ആഗ്രഹങ്ങൾക്ക് മുന്നിൽ പൂർണ്ണമായി തുറന്നിട്ടു കൊടുത്തുകൊണ്ട് അവൾ ആ രാത്രിയുടെ വന്യതയിലേക്ക് വീണ്ടും താഴ്ന്നുപോയി.
തരുണിന്റെ വാക്കുകൾ ഇപ്പോൾ കേവലം വർണ്ണനകൾ എന്നതിലുപരി ധ്വനിയുടെ ശരീരത്തെ കീഴ്പ്പെടുത്തുന്ന ആയുധങ്ങളായി മാറി. അവന്റെ ശബ്ദത്തിലെ വന്യതയും ആവേശം നിറഞ്ഞ കിതപ്പും ഫോണിലൂടെ അവളുടെ കാതുകളിൽ പതിക്കുമ്പോൾ, തന്റെ സ്ത്രീത്വത്തിന്റെ ഏറ്റവും നിഗൂഢവും തീവ്രവുമായ കേന്ദ്രങ്ങളിലേക്ക് അവൻ തുളച്ചുകയറുന്നതായി അവൾക്ക് തോന്നി.
