ധ്വനിയും താരയും തമ്മിലുള്ള ബന്ധം പഴയതിനേക്കാൾ ദൃഢമായി. ജോലി കഴിഞ്ഞ് തിരിച്ചെത്തിയാൽ അവർ ഒരുമിച്ച് സിനിമ കാണുകയും ഭക്ഷണം പാകം ചെയ്യുകയും പഴയ കാര്യങ്ങൾ സംസാരിക്കുകയും ചെയ്തു. താരയ്ക്ക് ധ്വനി ഒരു സുഹൃത്തിനപ്പുറം സ്വന്തം സഹോദരിയെപ്പോലെയായി മാറി.
തരുൺ ഇടയ്ക്കിടെ വിളിക്കാറുണ്ടെങ്കിലും ധ്വനി എപ്പോഴും താരയുടെ സാന്നിധ്യത്തിൽ മാത്രമേ സംസാരിച്ചിരുന്നുള്ളൂ. അവൾ പാലിച്ച ആ അകലം തരുണിനെ ഒരു പരിധി വരെ നിയന്ത്രിക്കാൻ സഹായിച്ചു. അവന്റെ വന്യമായ വർണ്ണനകൾക്കും പ്രണയ വാക്കുകൾക്കും പകരം ഇപ്പോൾ വെറും കുശലാന്വേഷണങ്ങൾ മാത്രമായി. എങ്കിലും, ആ സംഭാഷണങ്ങൾക്കിടയിൽ അവൻ നൽകുന്ന ചില നോട്ടങ്ങളും ഒളിയമ്പു പോലുള്ള വാക്കുകളും ധ്വനിയെ ഇടയ്ക്കൊന്നു ഉലയ്ക്കാറുണ്ടായിരുന്നു.
ധ്വനി ആശ്വസിച്ചു:
“എല്ലാം പഴയതുപോലെയായി. തരുണിന്റെ ആവേശം അടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. താരയോടുള്ള എന്റെ നീതികേട് അവസാനിച്ചു.”
പക്ഷേ, ഉള്ളിന്റെ ഉള്ളിൽ ആ പഴയ തരിപ്പും അവന്റെ ശബ്ദം കേൾക്കുമ്പോൾ ഉണ്ടാവുന്ന ആവേശവും അവൾ പൂർണ്ണമായും മറന്നിരുന്നില്ല. എങ്കിലും അത് പുറത്ത് കാണിക്കാതെ അവൾ ഒരു ഉത്തമ സുഹൃത്തായി താരയ്ക്കൊപ്പം ജീവിച്ചു. പ്രായവ്യത്യാസവും കുടുംബബന്ധങ്ങളും ഓർത്തപ്പോൾ താൻ എടുത്ത തീരുമാനം ശരിയായിരുന്നു എന്ന് അവൾ ഉറച്ചു വിശ്വസിച്ചു.
അങ്ങനെ ജീവിതം തികച്ചും ശാന്തമായി മുന്നോട്ട് പോവുകയായിരുന്നു. പക്ഷേ, ഈ ശാന്തത ഒരു വലിയ കൊടുങ്കാറ്റിന് മുൻപുള്ളതാണോ എന്ന് അവൾ അറിഞ്ഞിരുന്നില്ല. തരുൺ ശരിക്കും പിന്മാറിയതാണോ? അതോ അവൻ മറ്റൊരു അവസരത്തിനായി ക്ഷമയോടെ കാത്തിരിക്കുകയാണോ?
സാഹിത്യം.. one of the goated writer.