വിചാരിച്ചതുപോലെ തന്നെ കാര്യങ്ങൾ നീങ്ങി. ഒരു അപ്രതീക്ഷിത സാഹചര്യത്തിൽ താരയ്ക്ക് നാട്ടിലേക്ക് പോകേണ്ടി വന്നപ്പോൾ, ആ ഫ്ലാറ്റിൽ ധ്വനി തീർത്തും ഒറ്റയ്ക്കായി. ജോലിത്തിരക്ക് കാരണം കൂടെ പോകാൻ കഴിയാതിരുന്ന ധ്വനി, താരയെ യാത്രയാക്കി തിരിച്ചെത്തിയപ്പോൾ ആ മുറിയിലെ നിശബ്ദത അവളെ വല്ലാതെ ഭയപ്പെടുത്തി.
അവളുടെ മനസ്സിലൂടെ ആ മിന്നൽപ്പിണർ കടന്നുപോയി— “താര വീട്ടിലെത്തുമ്പോൾ ഞാൻ ഇവിടെ ഒറ്റയ്ക്കാണെന്ന വിവരം തരുൺ ഉറപ്പായും അറിയും. അവൻ വിളിക്കുമോ? അതോ അവൻ ഇങ്ങോട്ട് വരുമോ?”
കഴിഞ്ഞ കുറെ ദിവസങ്ങളായി താൻ കെട്ടിപ്പൊക്കിയ പ്രതിരോധം ആ ഒരൊറ്റ ചിന്തയിൽ തകരുന്നതായി അവൾക്ക് തോന്നി. തരുണിനെ അകറ്റി നിർത്താൻ ശ്രമിക്കുമ്പോഴും, അവന്റെ സാമീപ്യത്തിനായി തന്റെ ഉള്ളിലെ പെണ്ണ് ദാഹിക്കുന്നുണ്ടെന്ന സത്യം അവളെ അസ്വസ്ഥയാക്കി. ഫോൺ ബെല്ലടിക്കുമ്പോഴെല്ലാം അവളുടെ നെഞ്ചിടിപ്പ് കൂടി. അത് അവനായിരിക്കുമോ?
ഫോൺ കയ്യിലെടുത്ത് അവൾ നോക്കി. “അവൻ വിളിച്ചാൽ എനിക്ക് സംസാരിക്കാതിരിക്കാൻ കഴിയില്ല. അവന്റെ ശബ്ദം കേട്ടാൽ, ആ വന്യമായ വാക്കുകൾ വീണ്ടും എന്നെ കീഴ്പ്പെടുത്തിയാൽ…” അവൾ വിറയലോടെ ഓർത്തു.
ആ രാത്രിയിലെ ഓരോ നിമിഷവും അവളുടെ കൺമുന്നിൽ തെളിഞ്ഞു വന്നു. തന്റെ വിരലുകൾ കൊണ്ട് താൻ അനുഭവിച്ച ആ സുഖം, തരുണിന്റെ ശബ്ദം നൽകിയ ലഹരി… എല്ലാം വീണ്ടും ആവർത്തിക്കപ്പെടുമോ എന്ന ഭയവും ഒപ്പം ഒരു നിഗൂഢമായ ആഗ്രഹവും അവളുടെ ഉള്ളിൽ ഒരേസമയം പടർന്നു.
ജാലകത്തിലൂടെ പുറത്തെ ഇരുട്ടിലേക്ക് നോക്കി നിൽക്കുമ്പോൾ, തന്റെ ഏകാന്തതയിലേക്ക് തരുണിന്റെ ശബ്ദമോ സാമീപ്യമോ കടന്നുവരാൻ അവൾ അറിയാതെ കൊതിച്ചുപോയി. ആ രാത്രി വീണ്ടും ഒരു കൊടുങ്കാറ്റായി മാറാൻ പോവുകയാണോ?
സാഹിത്യം.. one of the goated writer.