”ധ്വനി ചേച്ചി… ഇന്ന് എന്താ ഇത്ര വൈകിയത്? രാത്രി ഉറക്കം കുറവായിരുന്നോ?” തരുണിന്റെ ആ ചോദ്യത്തിലെ പരിഹാസവും അതിലുപരി ആ രാത്രിയിലെ രഹസ്യവും തിരിച്ചറിഞ്ഞ ധ്വനി വല്ലാതെ വിയർത്തു.
അവൾ പതറിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു: “ഏയ്… ഒന്നുമില്ല. എനിക്ക് കുറച്ച് തിരക്കുണ്ട്.”
താര അടുക്കളയിലേക്ക് പോയ തക്കം നോക്കി തരുൺ അവളുടെ അരികിലേക്ക് നീങ്ങി നിന്നു. അവന്റെ ശരീരത്തിന്റെ ചൂട് അടുത്തറിഞ്ഞപ്പോൾ ധ്വനി അറിയാതെ പിന്നിലേക്ക് മാറി. അവനെ അകറ്റി നിർത്താൻ അവൾ തന്റെ ശബ്ദത്തിൽ ഗൗരവം വരുത്താൻ ശ്രമിച്ചു.
”തരുൺ… ഇന്നലെ…
ഇന്നലെ നമ്മൾക്കിടയിൽ നടന്നത് ഒരു തെറ്റാണ്. നീ എന്റെ അനിയനെപ്പോലെയാണ്. അതുകൊണ്ട് ഇനി മേലിൽ അങ്ങനെയുള്ള സംസാരം പാടില്ല. നമ്മൾക്കിടയിൽ ഒരു പരിധിയുണ്ട്,” അവൾ അവനെ നോക്കാതെ പറഞ്ഞു.
എന്നാൽ തരുൺ പിന്മാറാൻ തയ്യാറായിരുന്നില്ല. അവൻ അവളുടെ കാതിനടുത്ത് ചെന്ന് പതിഞ്ഞ സ്വരത്തിൽ മന്ത്രിച്ചു: “പരിധികൾ നമ്മൾ ഇന്നലെ രാത്രി തന്നെ ലംഘിച്ചു കഴിഞ്ഞു ധ്വനി. നിന്റെ ആ മൂളലുകളും വിളികളും ഇപ്പോഴും എന്റെ കാതിലുണ്ട്. നിനക്ക് എന്നെ അകറ്റാൻ കഴിയില്ല.”
അവന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട് ധ്വനി വിറച്ചുപോയി. അവനെ തള്ളിമാറ്റി അകത്തേക്ക് ഓടുമ്പോഴും, തന്റെ ശരീരം അവനെ വീണ്ടും കൊതിക്കുന്നുണ്ടെന്ന സത്യം അവളെ വേട്ടയാടിക്കൊണ്ടിരുന്നു. മനസ്സ് കുറ്റബോധം കൊണ്ട് നീറുമ്പോഴും ഉടൽ ഇപ്പോഴും ആ വന്യമായ സ്പർശനത്തിന്റെ ലഹരിയിലായിരുന്നു.
താരയുടെ കൂടെയുള്ള ആ യാത്ര ധ്വനിക്ക് ഒരുതരത്തിൽ ആശ്വാസമായിരുന്നു. തരുണിന്റെ സാമീപ്യം ഏൽപ്പിച്ച ആ വന്യമായ സമ്മർദ്ദത്തിൽ നിന്നും വിട്ടുമാറാൻ അവൾ ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നു. എങ്കിലും ബസ്സിലിരിക്കുമ്പോൾ കണ്ണുകൾ പുറത്തെ കാഴ്ചകളിലാണെങ്കിലും മനസ്സ് മുഴുവൻ ആ രാത്രിയിലെ ഓർമ്മകളിലായിരുന്നു.
