ആ രാത്രിയുടെ നിശബ്ദതയിൽ തരുണിന്റെ ശബ്ദം ഒരു വന്യമായ താളമായി മാറി. അവന്റെ വാക്കുകളുടെ വേഗത കൂടുന്നതിനനുസരിച്ച്, ധ്വനിയുടെ ചലനങ്ങളും നിയന്ത്രണം വിട്ട് വേഗത്തിലായി. തരുൺ മറുതലയ്ക്കൽ വിവരിക്കുന്ന ഓരോ സ്പർശനവും ആവഹിച്ചുകൊണ്ട് അവളുടെ വലങ്കൈ ആ നനവാർന്ന കേന്ദ്രത്തിൽ അതെ താളത്തിൽ ചലിച്ചു.
”ധ്വനി… വേഗത്തിൽ… നീ എന്നെ അത്രമേൽ ആഗ്രഹിക്കുന്നുണ്ടെന്ന് എനിക്കറിയാം,” തരുണിന്റെ ശബ്ദത്തിലെ ആവേശം അവളുടെ ഉള്ളിൽ അഗ്നി പടർത്തി.
തന്റെ വിരലുകളുടെ ചലനം തരുണിന്റെ പുരുഷത്വത്തിന്റെ ആഴത്തിലുള്ള സ്പർശനമായി അവൾക്ക് തോന്നിത്തുടങ്ങി. തരുൺ എന്ന പുരുഷൻ തന്റെ ശരീരത്തെ മാത്രമല്ല,
ആത്മാവിനെപ്പോലും വാക്കുകൾ കൊണ്ട് കീഴ്പ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു. ഒരു ഘട്ടത്തിൽ തന്റെ വിരലുകളുടെ സ്പർശനത്തിന് കനം കുറവാണെന്നും, തരുണിന്റെ യഥാർത്ഥ സാന്നിധ്യമാണ് തന്റെ ശരീരം ഇപ്പോൾ ദാഹിക്കുന്നതെന്നും അവൾക്ക് മനസ്സിലായി.
മനസ്സിന്റെ ആ വിവശതയിൽ അവൾ അറിയാതെ കൊതിച്ചുപോയി—ആ വലിയ വീട്ടിൽ ഇപ്പോൾ താനും തരുണും മാത്രമായിരുന്നെങ്കിൽ! ആ മുറിയിൽ തന്റെ നഗ്നമായ സ്വർണ്ണമേനിയെ അവൻ തന്റെ കരുത്തുറ്റ കൈകൾ കൊണ്ട് വരിഞ്ഞു മുറുക്കിയിരുന്നെങ്കിൽ! വസ്ത്രങ്ങളില്ലാതെ, തടസ്സങ്ങളില്ലാതെ അവന്റെ നെഞ്ചോട് ചേർന്ന് ആ പുരുഷത്വത്തിന്റെ മുഴുവൻ ഭാരവും താങ്ങാൻ അവൾ വെമ്പുകയായിരുന്നു.
”തരുൺ… എനിക്ക്…
എനിക്ക് നിന്നെ വേണം,” അവൾ വിറയാർന്ന ശബ്ദത്തിൽ മന്ത്രിച്ചു.
അവളുടെ ഉള്ളിലെ വികാരം ഒരു വിസ്ഫോടനത്തിലേക്ക് അടുക്കുകയായിരുന്നു. തരുണിന്റെ വാക്കുകൾ തന്നിലേക്കിറങ്ങുന്ന ഓരോ നിമിഷവും അവൾ മറ്റൊരു ലോകത്തിലായിരുന്നു.
