ദൂരങ്ങളിലേക്ക് 6🍃[പട്ടം] 124

 

അവൻ കപ്പ് കൈയിൽ എടുത്തു.

ചായയുടെ നീരാവി മുഖത്തേക്ക് വന്നു. വരാന്തയിൽ ഇരിക്കുന്ന ഈ ചെറിയ നിമിഷം പോലും

ജീവിതത്തിൽ ഒരിക്കൽ കിട്ടേണ്ടതായിരുന്നു എന്ന പോലെ തോന്നി.

 

അവൻ ചായ കുടിക്കുന്നതിനിടെ

അറിയാതെ കണ്ണുകൾ സാറയിലേക്കു പോയി. അവൾ അന്നാമ്മയോട് എന്തോ പറയുകയായിരുന്നു.

പക്ഷേ ഒരു നിമിഷം കഴിഞ്ഞ്

അവളും തിരിഞ്ഞ് അവനെ നോക്കി.

അവരുടെ കണ്ണുകൾ തമ്മിൽ ഉടക്കി.

ഈ തവണ അവരുടെ ഇടയിൽ

വെറും പ്രണയം മാത്രമല്ലായിരുന്നു.

അതിൽ പുതുതായി വളരുന്ന വിശ്വാസം, എല്ലാം കലർന്നിരുന്നു.

 

ഫിലിപ്പ് ആ നിമിഷം തന്റെ ഉള്ളിൽ ആദ്യമായി, വ്യക്തമായി മനസ്സിലാക്കി.

 

‘ചില വീടുകൾ അവരെ കണ്ടെത്തുന്നതല്ല…അവരെയാണവ കണ്ടെത്തുന്നത്..’

 

ആ രാത്രി വീട്ടിലെ ശബ്ദങ്ങൾ പതുക്കെ മങ്ങിപ്പോയ ശേഷം

ഫിലിപ്പ് ഔട്ട് ഹൗസിലേക്കു നടന്നു.

വാതിൽ അടച്ച ശേഷം അവൻ കുറച്ച് നേരം കട്ടിലിന്റെ അരികിൽ ഇരുന്നു.

 

ഇന്നത്തെ ദിവസം മുഴുവൻ

അവന്റെ ഉള്ളിൽ വീണ്ടും വീണ്ടും തിരിച്ചു വന്നുകൊണ്ടിരുന്നു.

അന്നാമ്മയുടെ വാക്കുകൾ.

ജിനിയുടെ തമാശകൾ. സാറയുടെ നിശ്ശബ്ദമായ ആശ്വാസം.

ആ വീട്ടിലെ ചായയുടെ മണം.

“മോനേ” എന്ന് വിളിച്ച ആ ശബ്ദം.

ഒരുപാട് വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം

അവന്റെ ഉള്ളിൽ പറയാനാകാത്തൊരു നനവ് നിറഞ്ഞിരുന്നു. അവൻ പതുക്കെ ഫോൺ എടുത്തു. കോൺടാക്ട് ലിസ്റ്റ് തുറന്നു.

 

“ഫാദർ”

 

ആ പേര് കണ്ട നിമിഷം

അവന്റെ ചുണ്ടിന്റെ വക്കിൽ അറിയാതെ ഒരു ചെറിയ പുഞ്ചിരി വന്നു.

അവൻ കാൾ ചെയ്തു.

രണ്ടാമത്തെ റിങ്ങിൽ തന്നെ കാൾ എടുത്തു.