ദൂരങ്ങളിലേക്ക് 6🍃[പട്ടം] 124

അറിയാതെ ഒരു പുഞ്ചിരി വിരിഞ്ഞു.

 

“നീ മെസ്സേജ് വന്നാൽ മനസ്സിലാക്കിക്കോ ഞാനാണെന്ന്.”

 

ഫിലിപ്പിന്റെ മുഖത്ത് വീണ്ടും ചിരി വിരിഞ്ഞു.

“ശരി…മാഡം”

 

സാറ കുറച്ചു നിമിഷം അവനെ നോക്കി നിന്നു.

“ഗുഡ് നൈറ്റ്‌”

 

“ഗുഡ് നൈറ്റ്‌”

 

അവൾ കർട്ടൻ അല്പം വലിച്ചു.

പൂർണ്ണമായി അടച്ചില്ല. പഴയതുപോലെ പകുതി മാത്രം.

അതിൽ പോലും ഒരു ചെറിയ കുസൃതി ഉണ്ടായിരുന്നു.

 

ഫിലിപ്പ് അവിടെ കുറച്ചു നിമിഷം കൂടി നിന്നു. അവന്റെ കൈയിൽ

ആ ചെറിയ വെള്ളി കുരിശ്.

മനസ്സിൽ ഫാദറുടെ വാക്കുകൾ.

 

ഹൃദയത്തിൽ സാറയുടെ പുഞ്ചിരി.

ആ രാത്രി ഉറക്കം അവന്റെ കണ്ണിലേക്കു വന്നപ്പോൾ

അത് വെറും ക്ഷീണത്തിന്റെ ഉറക്കമല്ലായിരുന്നു.

അത് ആദ്യമായി ജീവിതം പതുക്കെ ശരിയായ ദിശയിലേക്ക് നീങ്ങുന്നുവെന്ന

ഒരു മൃദുവായ വിശ്വാസത്തിന്റെ ഉറക്കമായിരുന്നു.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

തുടരും……….