കിതപ്പ് കൂടി വന്നു.
അവളുടെ തല പിടിച്ചു മാറ്റാൻ ശ്രമിച്ചു. സാറ പിന്മാറിയില്ല. അവന്റെ നിയന്ത്രണം നഷ്ടമായി. ഫിലിപ്പ് പെട്ടെന്ന് അവന്റെ അര മുന്നോട്ട് തള്ളി. അവളുടെ വായയിലേക്ക് ആ കൊഴുത്ത ലാവ പൊട്ടിത്തെറിച്ചു. ശുക്ലം നിറയുന്നത് അവൾ അറിഞ്ഞു. പ്രിയപുരുഷനുമായുള്ള സംഗമത്തിലെ ആദ്യ രതിമൂർച്ചയുടെ മധുരം അറപ്പില്ലാതെ അവൾ ഇറക്കി.
മുഴുവനായി.
അമൃത് പോലെ.
അവൾ പിന്മാറി. എഴുനേറ്റു. ഫിലിപ്പിനോടായി പറഞ്ഞു.
“എന്റെ മോൻ സുഖിച്ചോ?”
‘മ്മ്’ ആ തളർച്ചയിലും ഫിലിപ്പ് മറുപടി കൊടുത്തു. ഫിലിപ്പ് തന്നിലേക്ക് വലിച്ചിട്ടു. ചുംബനം കൊണ്ടു മൂടി.
അവരുടെ ശ്വാസം മാത്രം ആ മുറിയിൽ കേൾക്കാമായിരുന്നു.
സമയം ഒരു നിമിഷം നിർത്തിയ പോലെ.
കുറച്ച് നേരം കഴിഞ്ഞ്…
അവർ വേർപ്പെട്ടു.
സാറ അവന്റെ നെഞ്ചിൽ വീണ്ടും തല ചായ്ച്ചു.
“ഇങ്ങനെ എല്ലാം… ശരിയാണോ?”
അവൾ വളരെ പതുക്കെ ചോദിച്ചു.
“തെറ്റില്ലെന്ന് നീ തന്നെയല്ലേ പറഞ്ഞത്.”
അവൻ പറഞ്ഞു,
“എല്ലാം ശരിയാണെന്ന് തോന്നുന്നു.”
അവൾ ചെറുതായി ചിരിച്ചു.
“ഫിലിപ്പേ നിന്റെ വാവ നല്ല ഭംഗിയുണ്ട്.”
അവൻ ചിരിച്ചു. അവളുടെ നെറ്റിയിൽ ചുംബിച്ചു.
“നിനക്ക് വേണ്ടേ,”
“ഇപ്പോഴല്ല, മറ്റൊരിക്കൽ”
സാറ പറഞ്ഞു.
ആ രാത്രി,
ഒരു മണിക്കൂർ പോലെ അവർ സംസാരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.
ജീവിതം, ഭയം, സ്വപ്നങ്ങൾ…
ഒന്നും മറച്ചുവെക്കാതെ.
പിന്നെ സാറ എഴുന്നേറ്റു.
“ഞാൻ പോകട്ടെ, ജിനി എഴുന്നേൽക്കും,”
അവൾ പറഞ്ഞു.
ഫിലിപ്പ് ചെറുതായി നിരാശനായി..
എഴുനേറ്റു മുഖം കഴുകി. പുറത്തേക്ക് നടന്നു. വാതിലിന് അടുത്ത് എത്തിയപ്പോൾ,
manoharam enn paranja koranjj pokillalolee nthuva ee azhuthe vechirikunne
ninta writing style ill leych pokum
irunn vaican ahn thonnuney nirthathey
waiting for next part❣️
continue
Onnum parayan illa.. late aayalum kidilam sanam konde bro varru… oru request matram ondd… Idayk vech nirthi pokaruthe