പുലർച്ചെ വരെ ആ മുറിയിൽ അവരുടെ വന്യമായ പ്രണയത്തിന്റെ നിശ്വാസങ്ങൾ മുഴങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്നു.
ഒരു ദിവസം വൈകുന്നേരം സന്ധ്യ മുറ്റത്ത് ചെടികൾക്ക് വെള്ളമൊഴിക്കുകയായിരുന്നു. അവൾ ധരിച്ചിരുന്നത് വളരെ നേർത്ത ഒരു വെള്ള ടീഷർട്ടും അതിനു താഴെ നിതംബം കഷ്ടിച്ച് മറയ്ക്കുന്ന ചെറിയൊരു കറുത്ത ഷോർട്ടുമായിരുന്നു. ബ്രായൊന്നും ധരിക്കാത്തതുകൊണ്ട് അവളുടെ വിരിഞ്ഞ മാറുകളുടെ ഭാരം ആ ടീഷർട്ടിൽ വല്ലാതെ നിഴലിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
വെള്ളമൊഴിക്കുന്നതിനിടയിൽ സന്ധ്യ മനപ്പൂർവ്വം ഹോസ് ഉയർത്തിപ്പിടിച്ചു. വെള്ളം അവളുടെ ടീഷർട്ടിലേക്ക് തെറിച്ചു വീണു. നനഞ്ഞ ടീഷർട്ട് നിമിഷങ്ങൾക്കുള്ളിൽ അവളുടെ വെളുത്തു വിരിഞ്ഞ മാറുകളോട് ഒട്ടിപ്പിടിച്ചു. ആ നനവിൽ ടീഷർട്ട് സുതാര്യമായി മാറുകയും അവളുടെ വലിയ മാറുകളുടെ വടിവും ചുവന്ന മുലക്കണ്ണുകളും പുറത്തേക്ക് വശ്യമായി തെളിഞ്ഞു കാണുകയും ചെയ്തു.
സിറ്റൗട്ടിലേക്ക് വന്ന ബാലചന്ദ്രൻ ഈ കാഴ്ച കണ്ട് സ്തംഭിച്ചുപോയി. ഗേറ്റിനപ്പുറം റോഡിലൂടെ പോകുന്നവർ സന്ധ്യയുടെ ഈ വേഷം നോക്കി നിൽക്കുന്നത് അയാൾ കണ്ടു. അയാളുടെ ഉള്ളിൽ ദേഷ്യവും അപമാനവും ഇരച്ചുകയറി. “സന്ധ്യേ… നീയിതെന്താ കാണിക്കുന്നത്? ആരെങ്കിലും കണ്ടാൽ എന്തുപറയും? ഈ വേഷത്തിൽ ഇങ്ങനെയാണോ മുറ്റത്ത് ഇറങ്ങി നിൽക്കുന്നത്?” ബാലചന്ദ്രൻ അടുത്തേക്ക് വന്ന് ശബ്ദം താഴ്ത്തി ചോദിച്ചു.
സന്ധ്യ പതുക്കെ തിരിഞ്ഞു അയാളെ നോക്കി. നനഞ്ഞ ടീഷർട്ടിനുള്ളിലൂടെ തെളിയുന്ന തന്റെ നഗ്നത അയാൾ നോക്കുന്നത് അവൾ പുച്ഛത്തോടെ കണ്ടു. “ഇതിലിപ്പോൾ എന്താണ് ഏട്ടാ ഇത്ര വലിയ കാര്യം? അമേരിക്കയിൽ ഇതിലും മോശം വേഷത്തിൽ ആളുകൾ നടക്കുന്നത് നമ്മൾ കണ്ടതല്ലേ? പിന്നെ ഇവിടുള്ളവർ കണ്ടാൽ എനിക്കെന്താ? എന്റെ ശരീരം നോക്കി അവർക്ക് വേണമെങ്കിൽ സന്തോഷിക്കാം,” അവൾ അയാളെ വെല്ലുവിളിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
