“നീ പഴയ സന്ധ്യയല്ല… നിനക്ക് വല്ലാതെ മാറ്റം വന്നിരിക്കുന്നു. നാട്ടുകാരുടെ മുന്നിൽ നാണം കെടാൻ എനിക്ക് വയ്യ,” ബാലചന്ദ്രൻ പതറുന്ന സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞു.
സന്ധ്യ ഹോസ് നിലത്തിട്ടു അയാളുടെ അടുത്തേക്ക് നീങ്ങി നിന്നു. നനഞ്ഞ മാറുകൾ അയാളുടെ മുഖത്തിന് നേരെ ഉയർത്തിപ്പിടിച്ചു അവൾ പറഞ്ഞു.
“പഴയ സന്ധ്യ മരിച്ചു ഏട്ടാ. എനിക്ക് ഇപ്പോൾ എങ്ങനെ ജീവിക്കണമെന്ന് അറിയാം. ഏട്ടന് ഇത് ഇഷ്ടമല്ലെങ്കിൽ നോക്കാതിരുന്നാൽ പോരേ?” അവളുടെ ആ തന്റേടത്തിന് മുന്നിൽ ബാലചന്ദ്രൻ നിശബ്ദനായി. അയാൾ അകത്തേക്ക് നടന്നു. സന്ധ്യ ജയിച്ച ഭാവത്തിൽ പതുക്കെ അർജുന്റെ മുറിയുടെ ജനലിലേക്ക് നോക്കി ഒന്ന് കണ്ണ് ചിമ്മി.
അന്ന് വൈകുന്നേരം മുറ്റത്തെ ഗാർഡനിലെ വലിയ ഊഞ്ഞാലിൽ സന്ധ്യ അർജുനോടൊപ്പം ഇരിക്കുകയായിരുന്നു. അവൾ ധരിച്ചിരുന്നത് തുടകളുടെ പകുതി പോലും മറയ്ക്കാത്ത ഒരു ചെറിയ ഡെനിം ഷോർട്ട്സും വല്ലാതെ ഇറുകിയ ഒരു ടോപ്പുമായിരുന്നു. ബ്രായൊന്നും ധരിക്കാത്തതിനാൽ അവളുടെ വിരിഞ്ഞ മാറുകൾ ആ നേർത്ത വസ്ത്രത്തിനുള്ളിൽ വല്ലാതെ തള്ളിനിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
അർജുൻ തന്റെ ഇടതുകൈ സന്ധ്യയുടെ നഗ്നമായ തുടകളിലൂടെ പതുക്കെ ഓടിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. സന്ധ്യ ലഹരിയോടെ ഒരു കള്ളച്ചിരി ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അവന്റെ ആ കൈ പതുക്കെ ഉയർത്തി തന്റെ വയറിന് ചുറ്റും ചേർത്തു പിടിപ്പിച്ചു. അവൻ അവളെ പിന്നിൽ നിന്ന് മുറുകെ ചേർത്തു പിടിച്ചപ്പോൾ,
അവന്റെ കൈകൾ അവളുടെ ആ വലിയ മാറുകളുടെ തൊട്ടുതാഴെ അമർന്നു നിന്നു. ആ സ്പർശനത്തിൽ അവളുടെ മാറുകളുടെ അടിഭാഗം അവന്റെ കൈകളിൽ വല്ലാതെ അമരുന്നുണ്ടായിരുന്നു. സന്ധ്യ ഇതൊന്നും ഗൗനിക്കാതെ അർജുനോട് തമാശകൾ പറഞ്ഞ് പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു.
