തന്റെ ഓരോ ഞരക്കവും ചുവരുകൾ തുളച്ച് പുറത്ത് നിൽക്കുന്ന അയാളുടെ കാതുകളിൽ ആണിയായി തറയ്ക്കുന്നുണ്ടെന്ന ബോധം സന്ധ്യയിൽ ഒരുതരം നിഗൂഢമായ ആനന്ദം നിറച്ചു. അവൾ അർജുന്റെ വിയർപ്പിൽ കുതിർന്ന തോളിൽ നഖങ്ങൾ ആഴ്ത്തി,
തന്റെ കീഴടങ്ങലിന്റെ ശബ്ദം പുറത്തുള്ള ബാലചന്ദ്രൻ കേൾക്കാനായി മനഃപൂർവ്വം ശബ്ദമുയർത്തി. അർജുൻ സന്ധ്യയുടെ കാതോരം ചിരിച്ചു. “അമ്മേ… ഇനി ഈ രാത്രി അവസാനിക്കില്ല. ഈ ഇടുപ്പും ഉയർന്ന മാറിടങ്ങളും ഇനി എന്റെ വിരൽത്തുമ്പുകളിൽ മാത്രം കുലുങ്ങും.!”
അവൻ തന്റെ വലതുകൈ കൊണ്ട് സന്ധ്യയുടെ കുണ്ടിയിൽ ആഞ്ഞു ഞെരിച്ചു, തന്റെ കുണ്ണ സന്ധ്യയുടെ ഉടലിലേക്ക് ആവേശത്തോടെ തള്ളി. സന്ധ്യ അർജുന്റെ അരക്കെട്ടിൽ മുറുകെ ചുറ്റിപ്പിടിച്ചു. “ആഹ്… അർജുൻ! മോനേ… നീ എന്നെ ശരിക്കും കൊന്നു കളയുകയാണല്ലോടാ! അച്ഛൻ എന്നെ ഒരിക്കലെങ്കിലും ഇതുപോലെ ഒന്നു പണ്ണിയിരുന്നെങ്കിൽ…
വേണ്ട, എനിക്കിപ്പോൾ അയാളെ വേണ്ട! ഞാൻ നിന്റേതു മാത്രമാണ്!”
അർജുൻ തന്റെ ശരീരം സന്ധ്യയുടെ നഗ്നമായ ഉടലിലേക്ക് പൂർണ്ണമായും ആഴ്ത്താൻ തുടങ്ങി. അവരുടെ ഉടലുകൾ ഒന്നായി മാറി. സന്ധ്യയുടെ ആവേശം നിറഞ്ഞ ശബ്ദങ്ങളും അർജുന്റെ വന്യമായ ശ്വാസവും ആ മുറിയിൽ ഒരു യുദ്ധത്തിന്റെ അന്ത്യം കുറിച്ചു.
അവൾ അർജുന്റെ മുടിയിൽ മുറുകെ പിടിച്ച് അവനെ തന്റെ പൂറിലേക്ക് ആഴ്ത്തി. “കുടിക്കടാ… ഈ അമ്മയുടെ ചൂട് മുഴുവൻ നീ കുടിച്ചു തീർക്കടാ! ഞാൻ നിന്റെ മാത്രം… നിന്റെ മാത്രം സന്ധ്യയാണ്!”
സന്ധ്യയുടെ ആവേശം നിറഞ്ഞ ശബ്ദങ്ങളും അർജുന്റെ വന്യമായ ശ്വാസവും ആ മുറിയിൽ മാറ്റൊലികൊണ്ടു. “ഞാൻ നിന്റെ മാത്രം പൂറി എന്ന് അയാൾക്ക് മനസ്സിലാക്കി കൊടുക്ക്…” എന്ന് അവൾ അർജുന്റെ ചെവിയിൽ മന്ത്രിച്ചു. ഓരോ ശ്വാസത്തിലും തന്റെ പഴയ സ്വത്വത്തെ ഉപേക്ഷിക്കുമ്പോഴും, വാതിലിന് അപ്പുറത്തുള്ള ബാലചന്ദ്രന്റെ തകർന്ന ഹൃദയമിടിപ്പ് തനിക്ക് കേൾക്കാമെന്ന് അവൾക്ക് തോന്നി.
