അവന്റെ വിരലുകൾ സന്ധ്യയുടെ പൂറിനോട് ചേർന്നുള്ള ആ മൃദുവായ ഭാഗങ്ങളിൽ തൊട്ടതും സന്ധ്യ വില്ലുപോലെ വളഞ്ഞു.
വാതിലിന്റെ വിടവിലൂടെ ബാലചന്ദ്രൻ കണ്ട കാഴ്ചകൾ അയാളുടെ പുരുഷത്വത്തെ പരിഹസിക്കുന്നതായിരുന്നു.
അർജുൻ സന്ധ്യയുടെ നഗ്നമായ ഉടലിന് മുകളിൽ പടർന്നു നിൽക്കുമ്പോൾ, തങ്ങൾ നിരീക്ഷിക്കപ്പെടുന്നുണ്ടെന്ന ബോധം അവരെ കൂടുതൽ വന്യമാക്കി. വാതിലിന്റെ വിടവിലൂടെ ബാലചന്ദ്രന്റെ കണ്ണുകൾ ആ മുറിയിലെ ഓരോ ചലനങ്ങളെയും ഒപ്പിയെടുക്കുന്നുണ്ടെന്ന് അവർ രണ്ടുപേരും നന്നായി അറിയാമായിരുന്നു.
“അമ്മയ്ക്ക് ഇപ്പോൾ അയാളെ വേണോ? അതോ ഈ അർജുനെയാണോ?” അർജുൻ സന്ധ്യയുടെ കഴുത്തിൽ ചുണ്ടുകൾ അമർത്തിക്കൊണ്ട് ചോദിച്ചു.
“അയാൾ അവിടെയുണ്ട്..(സന്ധ്യയുടെ വാക്കുകൾ പകുതിക്ക് മുറിയുന്നു, അവളുടെ കണ്ണുകൾ ഭയത്തോടെയും ആവേശത്തോടെയും വാതിലിലേക്ക് നീളുന്നു)” സന്ധ്യ വാതിലിന് നേരെ ഒരു പരിഹാസച്ചിരി എറിഞ്ഞുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു. “ഈ മുറിക്കുള്ളിൽ എനിക്ക് നിന്നെ മാത്രമേ കാണാൻ പറ്റുന്നുള്ളൂ. നിന്റെ ഈ കൈകളും നാവുമൊക്കെ എന്റെ പൂറിലും മുലയിലും പടരുമ്പോൾ ഞാൻ എല്ലാം മറക്കുകയാണ്. അർജുൻ… പറയൂ… അമ്മയുടെ ഈ പൂറ് നിന്റേതാണോ?”
അർജുൻ സന്ധ്യയുടെ ചുണ്ടുകളിലേക്ക് തന്റെ മുഖം അമർത്തി. പരുക്കനായ ഒരു ചുംബനമായിരുന്നു അത്. സന്ധ്യ തന്റെ നാവുകൊണ്ട് അർജുന്റെ അധരങ്ങളെ ആർത്തിയോടെ നുകരാൻ തുടങ്ങി. അവൻ നാവ് ഉള്ളിലേക്ക് കടത്തിയപ്പോൾ അവൾ അത് വലിച്ചെടുത്തു. “ആഹ്… ഹ്മ്മ്… മോനേ… നീ എന്നെ ശരിക്കും കീഴടക്കുകയാണ്.
എന്റെ ഈ ചുണ്ടുകൾ നിനക്ക് തരാൻ എനിക്ക് ഇപ്പോൾ ഒട്ടും നാണമില്ലടാ,” അവൾ മന്ത്രിച്ചു.
