“നമ്മൾ വല്ലാതെ ആർത്തി കാണിക്കുന്നുണ്ട്. കണ്ണാ…! റിസ്കാണ്… പരിസരം പോലും ശ്രദ്ദിക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല..!”!!
അത് ശരിയാണെന്ന് എനിക്കും തോന്നി. ഇതുപോലൊരു ചരക്കിനെ കയ്യിൽ കിട്ടിയാ എങ്ങനെ ശ്രദ്ദിക്കാനാ….!
“ഞാനിവിടെ ഇറങ്ങാം…നീ അങ്ങോട്ട് വരണ്ട..!”!!
ഞങ്ങൾ ജംഗ്ഷനിൽ എത്തിയിരുന്നു. അവർ വണ്ടിയിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി പാത്രമെടുത്തു….!
“എൻ്റെ മുഖത്ത് എന്തെങ്കിലും പ്രശ്നമുണ്ടോ..നോക്കിക്കേ…’!!
ആ ഭാവം കണ്ടപ്പോൾ എനിക്ക് ചിരി വന്നു…!
“നല്ല അസ്സൽ ഒരു കളി കഴിഞ്ഞു വരുന്നപോലുണ്ട്…”!!
“പോടാ..അതല്ല….ആ കെളവൻ അവിടെത്തന്നെ ഇരിപ്പുണ്ടാവും.അയാൾക്ക് വെറുതെ ഓരോന്ന് തോന്നും..!”!!
അവർ കിലുങ്ങിചിരിച്ചു….!
“ഒരു കൊഴപ്പോമില്ല…ധൈര്യായി പൊയ്ക്കോ…”!!
“അപ്പൊ ശരി..ഇനി കാലത്ത്…”!!
വശ്യമായൊരു ചിരി സമ്മാനിച്ച് അവർ റോഡ് കുറുകെ കടന്നു…..!
ഞാൻ വണ്ടി വിട്ടു….!
എന്റെ തലവട്ടം കണ്ടതും അമ്മച്ചൻ്റെ മുഖത്ത് നിലാവ് പരന്നു. വണ്ടി സ്റ്റാൻഡിൽ വച്ചശേഷം ഞാൻ പൊതിയെടുത്ത് മൂപ്പരുടെ കയ്യിലേക്ക് കൊടുത്തു….!
പാൽ പാത്രങ്ങളെലമെടുത്ത് അടുക്കളപ്പുറത്തെയക്ക് നടന്നുകൊണ്ട് ഞാൻ പറഞ്ഞു….!
അമ്മച്ഛൻ പൊതിയുമായി ധൃതിയിൽ അകത്തേക്ക് നടന്നു….!
