ഒടുവിൽ രാധ സോമൻ കാരണവരുടെ പെൺകുഞ്ഞിനെ പ്രസവിക്കുകയും തറവാട്ടിലെ രാജകുമാരിയെ പോലെ എല്ലാവരുടെയും ലാളനയും വാത്സല്യവും ഏറ്റുവാങ്ങി വളരുകയും ചെയ്തു.
സ്വർണ്ണശില്പം പോലെ മനോഹരിയായി ആ പെൺകുട്ടി വളർന്ന് വരികയും തറവാട്ടിലെ വർണ്ണശലഭം പോലെ അവൾ അവിടൊക്കെ പാറിനടക്കുകയും ചെയ്തു.
പക്ഷേ രാധയും സോമനും അവൾ രാധയുടെ ഭർത്താവായ രഘുവിന്റെ കുഞ്ഞാണ് എന്നാണ് പറഞ്ഞിരുന്നതെങ്കിലും സത്യം അതല്ലെന്ന് സ്ത്രീകൾ കുശുകുശുത്തു.
പക്ഷേ എല്ലാവരെയും അമ്പരപ്പിച്ചുകൊണ്ട് ആ പെൺകുട്ടി തന്റെ അച്ഛന്റെ മകനായ ചന്ദ്രനുമായി ചിറ്റത്തിലാവുകയും അവന്റെ കൂടെയല്ലാതെ ജീവിക്കില്ല എന്ന് വാശിപിടിക്കുകയും ചെയ്തു.
“സമ്മതിക്കില്ല.
നിങ്ങൾ ഒരച്ഛന്റെ മക്കളാണ്.
ഞങ്ങളാണ് അവളുടെ പിറവിക്ക് കാരണം.
അവൾ നിന്റെ പെങ്ങളാണ്.
“! സോമൻ കാരണവരുടെ മുറിയിലേക്ക് ചന്ദ്രനെ വിളിച്ചു വരുത്തി രാധയും കാരണവരും ചന്ദ്രനോട് കയർത്തു.
അവനെ ആ ബന്ധത്തിൽ നിന്ന് എതിർത്തു.
“ഇത്രനാളും രഘുമാമന്റെ മകളാണെന്ന് പറഞ്ഞിട്ട് ഒടുവിൽ ആ പിഴച്ചുണ്ടായ മനുഷ്യന്റെ മകളെ സ്വീകരിക്കാൻ കഴിയില്ലെന്നു വന്നപ്പോൾ പുതിയ കഥയുണ്ടാക്കുന്നു.
ഇതൊക്കെ എനിക്ക് മനസ്സിലാക്കാനുള്ള ബുദ്ധിയുണ്ട്.
എനിക്ക് അവളെ പിരിയാൻ പറ്റില്ല.
അവൾക്ക് വയറ്റിലുണ്ട്.
“!
ചന്ദ്രൻ വാശിയോടെ അവരെ എതിർത്തു.
അവന്റെ വായിൽ നിന്ന് ചിതറി വീണ വാക്കുകൾ കേട്ട് അവർ ഞെട്ടിത്തരിച്ചുപോയി.
അനുജത്തി ജ്യേഷ്ഠന്റെ കുഞ്ഞിനെ ഗർഭം ധരിച്ചിരിക്കുന്നു.
രാധ നിസ്സഹായതയോടെ സോമൻ കാരണവരെ നോക്കി.
അയാൾ അവനെ ഇടനാഴിയിലേക്ക് വലിച്ചിഴച്ചുകൊണ്ട് ഒരു മുറിയിലേക്ക് കയറി കരിങ്കൽ വാതിൽ തള്ളി നീക്കിയിട്ട് ആ നിലവറയിലേക്ക് കൈ ചൂണ്ടി.
