കാഞ്ഞിരക്കുറ്റി 3 [ലസ്റ്റർ] 92

“തോന്നൽ അല്ലെന്നേ, ഞാൻ കണ്ടതാണ്. രണ്ടുപേർ സ്കൂളിന്റെ പിന്നിലൂടെ ആ വഴി പോയിട്ടുണ്ട്. ഇനി ടൗണിൽ നിന്ന് വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങുന്നവർ ആയിരിക്കുമോ അതല്ല നമ്മൾ കരുതുന്നത് പോലെ ഈ കഥകളുമായി ബന്ധമുള്ള വല്ലവരും ആയിരിക്കുമോ എന്നാണ് ഞാൻ ആലോചിക്കുന്നത്.” അവൻ ഗൗരവത്തിൽ പറഞ്ഞു.

ആതിരയിൽ ചെറിയൊരു പേടി പടർന്നു. അവൾ വാഹിദിന്റെ കൈത്തണ്ടയിൽ പിടിച്ചു ശങ്കയോടെ അവന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി ഒരു നിമിഷം ഇരുന്നു.പിന്നെ പറഞ്ഞു.

“നമുക്ക് അകത്തിരിക്കാം. എന്തിനാ ലൈറ്റ് ഓഫ് ചെയ്ത് പേടിച് ഇരുട്ടത്ത് ഇരിക്കുന്നത്. അകത്തു കയറി സംസാർച്ചിരിക്കാമല്ലോ.”

അത് പറയുമ്പോൾ ആതിരയുടെ കൈ വഹിദിന്റെ കൈത്തണ്ടയിൽ ഒന്ന് മുറുകി. അവൾക്ക് തന്റെ ജോലിയിൽ അഭിമാനമുണ്ടെങ്കിലും ഉള്ളിൽ തനി നാട്ടുമ്പുറംകാരിയായ പെണ്ണിന്റെ പേടിയും ശുദ്ധഗതിയുമാണെന്ന് വാഹിദ് മനസ്സിലാക്കി.

പഠിച്ചു ജോലി നേടിയതിന്റെ ചെറിയൊരു പൊങ്ങച്ചം ഉണ്ടെന്നല്ലാതെ, യാതൊരു കാപട്യവും ഇല്ലാത്ത ശുദ്ധഗതിക്കാരിയാണ്. അല്ലെങ്കിൽ ഇത്ര നേരവും തന്നോട് പോലീസ് ഉദ്യോഗസ്ഥയുടെ ഗീർവാണം നടത്തിയിട്ട് ഇങ്ങനെ പേടിച്ചു ചൂളി സംസാരിക്കുമോ.

“മാഡം ആള് കൊള്ളാമല്ലോ. സംശയപരമായി കണ്ട ആളുകൾ ആരാണെന്ന് അന്വേഷിക്കുന്നതിനു പകരം അകത്തുകയറി വാതിലടക്കാം എന്നാണോ പറയുന്നത്. അടിപൊളി.” വാഹിദ് അവളെ കളിയാക്കി.

അത് കേട്ടപ്പോൾ ദേഷ്യം കലർന്ന പിണക്കത്തോടെ ആതിര കൈ പിൻവലിച്ചു മുഖം തിരിച്ചിരുന്നു. പക്ഷേ തന്റെ ബലം പിടുത്തം മുഴുവൻ ചോർന്നുപോയ നാണക്കേട് കാരണം അവൾ മുഖം വീർപ്പിച്ചു ഒന്നും മിണ്ടാതെ അവനിൽ നിന്ന് മുഖം ഒളിപ്പിച്ചു നിർത്തി. പക്ഷേ ആ ഭവമാറ്റത്തിൽ അവളൊരു എസ്.