കാഞ്ഞിരക്കുറ്റി 3 [ലസ്റ്റർ] 92

“എങ്ങോട്ടായിരിക്കും ഈ മൂന്നു മനുഷ്യരും മാഞ്ഞുപോയിട്ടുണ്ടാവുക. ഇതുവരെ മൂന്നുപേരുടെ മിസ്സിംഗ്‌ ഫയൽ ചെയ്യപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. മൂന്നും ഒരേ പോലെയുള്ള കേസ്.”

ആതിര വാഹിദിനോട് സംസാരിക്കാൻ മുന്നോട്ട് ആഞ്ഞിരുന്നു. അവളുടെ ഭാരമുള്ള മുലകൾ ശരീരത്തിൽ അമർന്നപ്പോൾ രണ്ടു പഞ്ഞിക്കുടങ്ങൾ തന്റെ മുതുകിനു താഴെ ചാരിവച്ചിരിക്കുന്നത് പോലെ വാഹിദിനു തോന്നി.

നൂറയുടെ കണ്ടാൽ ഭ്രാന്ത് പിടിപ്പിക്കുന്ന അസാധ്യ സുന്ദരമായ ചുവപ്പ് കലർന്ന വെളുത്ത മുലകളും നനഞ്ഞു കുഴഞ്ഞ, ഇടുങ്ങി പിഴിയുന്ന ഇളം ബ്രൗൺ നിറമുള്ള ചുടു ദ്വാരവും നൽകിയ ഉന്മാദം അവന്റെ ഓർമ്മയിൽ തെളിഞ്ഞു.

എയർപോർട്ടിൽ അവസാനമായി നിറമിഴികളോടെ തന്നെ നോക്കി നിൽക്കുന്ന അവളുടെ മുഖം അവന്റെ മനസ്സിൽ തെളിഞ്ഞു വന്നു. എന്തൊരഴകുള്ള പെണ്ണായിരുന്നു. ഒരു കൊച്ചു കുഞ്ഞിനെപ്പോലെ തോന്നിക്കുന്ന രൂപം.

“ഞാൻ പറഞ്ഞത് വല്ലതും കേൾക്കുന്നുണ്ടോ മാഷേ, സ്വപ്നത്തിലാണോ ആശാൻ ഡ്രൈവ് ചെയ്യുന്നത്.?”

ആതിര അല്പം തമാശയോടെ ചോദിച്ചുകൊണ്ട് ഒന്നുകൂടി മുന്നോട്ട് അമർന്നിരുന്നു. തന്റെ മുലയുടെ സ്പർശനം നൽകിയ മായാജാലത്തിൽ അകപ്പെട്ടുപോയതാണ് വാഹിദ് എന്നാണ് അവൾ കരുതിയത്. അവൾ അവന്റെ തോളിലൂടെ മുഖം മുന്നോട്ടിട്ട് വാഹിദിന്റെ മുഖത്തേക്ക് ചരിഞ്ഞു നോക്കി.

“ഞാൻ കേട്ടു മാഡം. അതറിയാൻ അല്ലെ നമ്മളും ശ്രമിക്കുന്നത്. ആദ്യം എന്താണ് ഈ പ്രേത വിശ്വാസത്തിന്റെ ചരിത്രം എന്നറിയട്ടെ. എന്നിട്ട് ബാക്കി നോക്കാം.” അവൻ മുഖം തിരിക്കാതെ അവൾക്ക് കേൾക്കാൻ പാകത്തിൽ ശബ്ദമുയർത്തി പറഞ്ഞു. കുറേ ദൂരെയായി മമ്മാജിയുടെ വണ്ടി പോകുന്നത് അവൻ കാണുന്നുണ്ടായിരുന്നു.