കാഞ്ഞിരക്കുറ്റി 5 [ലസ്റ്റർ] 197

“എന്നേം കൊണ്ട് പോവോ. എനിക്ക് ഒത്തിരി ഇഷ്ടവാ.” അവന്റെ ആർത്തി പുരണ്ട പടർന്ന് കയറ്റത്തിൽ കിടന്നു പിടയുന്ന വികാര വായ്പ്പിൽ മാലതി അറിയാതെ മന്ത്രിച്ചു പോയി. അതിന് മറുപടി പറയാത്ത കോരൻ മാലതിയുടെ ഉടുമുണ്ട് വലിച്ചു നിലത്തേക്ക് ഇട്ടു. ചളിവെള്ളത്തിൽ ഒരു പാടപോലെ അത് അലിഞ്ഞു കിടന്നു. ഉരുണ്ട് തുടുത്തു ഉറച്ച മാംസകട്ട പോലെയുള്ള മിനുസമുള്ള ശരീരമുള്ള ആരോഗ്യമുള്ള പെണ്ണ്.

എത്ര അടക്കം പിടിച്ചിട്ടും വാരിപ്പുണർന്നിട്ടും കോരന് മനസ്സ് നിറഞ്ഞില്ല. വരിഞ്ഞു മുറുക്കി കഴുത്തിൽ മുഖം പൂഴ്ത്തി നക്കിയിട്ടും കടിച്ചിട്ടും ആ വനദേവതയോടുള്ള അടങ്ങാത്ത ദാഹം ഒരു പ്രണയം പോലെ നുരഞ്ഞു പൊങ്ങി അവനവളെ ജീവനോടെ തിന്നാൻ കൊതിച്ചു. മാലതിയെ പൂച്ചെണ്ടു കണക്കെ രണ്ടു കൈയിലും കോരിയെടുത്തിട്ട് കോരൻ കാളവണ്ടിയുടെ പിന്നിലൂടെ വീടിന്റെ പിൻവശത്തെ ചെറിയ കോലായയിലേക്ക് നീങ്ങി.

തന്റെ കൈകളിൽ ഒരു നൂൽമറ പോലും ഇല്ലാതെ മലർന്നു കിടക്കുന്ന പെണ്ണിന്റെ വിശാലമായ ഗോതമ്പു നിറമുള്ള വയറിലും പൊങ്ങിനിൽക്കുന്ന മുലകളിലും മഴനൂലുകൾ വീണു ചിതറുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ കോരന്റെ കുണ്ണ മുണ്ടിന്റെ അറ്റം വകഞ്ഞു മാറ്റി മുന്നിലേക്ക് കൂർത്തു നിന്നു.

തൊലിഞ്ഞു പുറത്തേക്ക് ചാടിയ ചുവന്ന മകുടത്തിന്റെ മിനുസമുള്ള തിളക്കത്തിൽ മഴത്തുള്ളികൾ വീണു ചിതറി. കോലായിലേക്ക് കയറി അവിടെ അട്ടിയിട്ടിരിക്കുന്ന കുരുമുളക് ചാക്കിലേക്ക് അവളെ മലർത്തിയിട്ടിട്ട് മാലതിയുടെ മാറിലേക്ക് മുഖം കുനിച്ചു.

“അആഹ്ഹ..”!

ചൂടുള്ള ഉമനീരിൽ കുതിർന്ന വായിൽ നിറഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന മുലയുടെ ഉച്ചിയിൽ കൂർത്തു നിൽക്കുന്ന തന്റെ ഉറച്ച മുലക്കണ്ണുകളിൽ നാവ് പരക്കം പാഞ്ഞു വട്ടം ചുഴറ്റിയപ്പോൾ മാലതിയുടെ മാറിൽ നിന്ന് തലച്ചോറിലേക്ക് വൈദ്യുത തരംഗങ്ങൾ പുളഞ്ഞുകയറി. അറിയാതെ അവളിൽ നിന്നൊരു നിശ്വാസം പുറത്തേക്ക് വന്നു.