അമ്പിളിക്കൊന്നും മനസിലായില്ലെങ്കിലും അവൾ തലയാട്ടി..
“ അവർ വീട്ടിന്ന് ഇറങ്ങുമ്പോഴാ അമ്മയെന്നെ വിളിച്ചത്… അതായത് ഇപ്പോ എന്റെ വീട്ടിൽ ആരുമില്ലെന്നർത്ഥം… അടുത്തുള്ള ചേട്ടന്റെ വീട്ടിലും ആരുമില്ല… ഇപ്പോ മനസിലായോ… ?”..
ഏതാണ്ട് മനസിലായെങ്കിലും അവൾക്കതങ്ങോട്ട് ഉൾക്കൊള്ളാനായില്ല..
“നമ്മൾ രണ്ടാളും നേരെ എന്റെ വീട്ടിലേക്ക് പോകുന്നു… വൈകുന്നേരം വരെ അവിടെയിരുന്ന് നിന്നെ തിരിച്ച് ഞാൻ വീട്ടിൽ കൊണ്ട് പോയി വിടുന്നു…
എന്തേ,എന്തേലും പറയാനുണ്ടോ… ?”..
സുധി ചോദിച്ചതിന് പെട്ടെന്നൊരു മറുപടി പറയാൻ അമ്പിളിക്കായില്ല..ഇന്നത്തെ യാത്ര മുടങ്ങും എന്നോർത്ത് ഒരു നിരാശ അമ്പിളിക്ക് തോന്നിയിരുന്നു..പക്ഷേ,ആ യാത്രയെക്കാളൊക്കെ വലിയൊരവസരമാണ് വന്നിരിക്കുന്നത്.. സുധിയോടൊപ്പം വൈകുന്നേരം വരെ അവന്റെ വീട്ടിൽ.. ഇതിൽ പരം മറ്റെന്താണ് വേണ്ടത്..
പക്ഷേ, താനിപ്പോ അവന്റെ വീട്ടിലേക്ക് പോവുന്നത് ശരിയാണോ… ?. അത് മോശമല്ലേ..?..
ഭാഗ്യമുണ്ടേൽ താൻ മണവാട്ടിയായി ചെന്ന് കയറണ്ടേ വീടല്ലേ അത്… ?..
തേങ്ങാകൊലയാണ്… അതൊക്കെ ഇനി എന്ന്… ?.
താനിന്ന് ഒത്തിരി ആഗ്രഹിച്ചതാണ്..
നല്ല സൗകര്യമുള്ള സ്ഥലമില്ലാഞ്ഞിട്ടാണ് സുധിയത് വേണ്ടെന്ന് വെച്ചത്.. സുധിയുടെ വീടിനേക്കാൾ സൗകര്യവും സുരക്ഷിതവുമായ സ്ഥലം വേറേതുണ്ട്..
കുറച്ച് നിമിഷം നിരാശ തോന്നിയെങ്കിലും അത് കേട്ടതോടെ സീറ്റിലമർന്ന് പിളർന്ന അമ്പിളിയുടെ പൂറ് ചുരത്താൻ തുടങ്ങി..
“ആരേലും അറിയോ സുധീ… ?”..
