വിദ്യ അറിയാതെ saree യുടെ pallu അല്പം ശരിയാക്കി.
പിന്നീട് half shy ആയി ചിരിച്ചു.
“ഇങ്ങനെയാണോ impress ചെയ്യാൻ ഒരുങ്ങേണ്ടത്?”
ആ question കേട്ടപ്പോൾ finally ഹൃതിക്ക് ഒരു ദീർഘനിശ്വാസം വിട്ടു.
അവൻ chair ലേക്ക് അല്പം പിന്നോട്ട് ചാരി അവളെ മുഴുവൻ ഒന്ന് നോക്കി.
പിന്നീട് വളരെ പതുക്കെ…
Almost whisper പോലെ പറഞ്ഞു:
“ലക്ഷ്മി ആന്റി…”
അവളുടെ ഹൃദയം വീണ്ടും വിറച്ചു.
“You are not trying to impress anymore…”
അവൻ കണ്ണുകൾ മാറ്റാതെ തുടർന്നു.
“എനിക്കറിയില്ല ആന്റി…”
ഹൃതിക്കിന്റെ ശബ്ദം പതിവിലേക്കാൾ താഴ്ന്നിരുന്നു.
അവൻ ഇപ്പോഴും അവളെ നോക്കുകയായിരുന്നു.
ആ നോട്ടം തന്നെ വിദ്യയുടെ ഉള്ളിൽ വിചിത്രമായൊരു ചൂട് പടർത്തി.
അവൾ പതുക്കെ അവന്റെ അടുത്തേക്ക് ഒരു ചുവട് കൂടി വന്നു.
“അതെന്താ…”
അവൾ ചെറിയൊരു smile ഒളിപ്പിച്ച് ചോദിച്ചു.
“നിനക്ക് പറയാനേ അറിയുള്ളു… പ്രവർത്തിക്കാൻ അറിയില്ലേ?”
ഹൃതിക്ക് അവളെ നോക്കി നിശ്ചലമായി ഇരുന്നു.
ആ ചോദ്യം അവന്റെ ഉള്ളിൽ നേരെ പതിച്ച പോലെ.
പക്ഷേ അടുത്ത നിമിഷം…
അവൻ കണ്ണ് മാറ്റി.
ചെറിയൊരു awkward smile.
പിന്നീട് വളരെ താഴ്ന്ന ശബ്ദത്തിൽ…
“അറിയില്ല…”
വിദ്യയുടെ eyebrows പതുക്കെ ഉയർന്നു.
“അറിയില്ലെന്നാണോ…?”
അവൾ ഇപ്പോൾ അവന്റെ അടുത്തേക്ക് അല്പം കൂടി വന്നു.
ഹൃതിക്ക് വീണ്ടും അതേ answer തന്നു.
“ഉം…”
ആ “ഉം” ൽ nervousness ഉണ്ടായിരുന്നു.
കാരണം അവൻ ശരിക്കും പേടിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.
