അതിശയകരമായി വിദ്യക്ക് അവനോട് സംസാരിക്കാൻ ഒരു effort പോലും വേണ്ടിവന്നില്ല.
ചില ആളുകളുണ്ട്…
വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം കണ്ടാലും conversation forced ആയി തോന്നില്ല.
ഹൃതിക്ക് അത്തരമൊരു ആളായി അവൾക്ക് തോന്നിത്തുടങ്ങി.
ആ രാത്രി coffee തീരുമ്പോഴേക്കും, അവർ രണ്ടുപേരും വെറും പഴയ പരിചയക്കാർ മാത്രമല്ലായിരുന്നു…
അറിയാതെ തന്നെ, ഒരു പുതിയ സൗഹൃദത്തിന്റെ തുടക്കത്തിലേക്ക് അവർ നടന്നുകഴിഞ്ഞിരുന്നു…
Coffee എത്തിച്ചുവെച്ച ശേഷം കുറച്ച് നിമിഷങ്ങൾ ഇരുവരും പഴയ ഓർമ്മകളെക്കുറിച്ചാണ് സംസാരിച്ചത്.
പുറത്ത് മഴ glass ല് ചെറുതായി തട്ടി ഒഴുകുന്നു.
Coffee shop ലെ soft music ആ നിശബ്ദതയെ കൂടുതൽ സുഖകരമാക്കി.
“അപ്പോ… അനഘ എങ്ങനെയുണ്ട്?”
ഹൃതിക്കിന്റെ ചോദ്യം കേട്ടപ്പോൾ വിദ്യയുടെ മുഖം പെട്ടെന്ന് മാറി.
അമ്മമാർക്ക് മാത്രം വരുന്ന ആ പ്രത്യേക softness അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ തെളിഞ്ഞു.
“നല്ലതാണ്… ഇപ്പോൾ Canada യിൽ ആണ്.”
“Seriously?”
ഹൃതിക്ക് genuinely surprised ആയി.
“School ല് പഠിക്കുമ്പോഴും അവൾക്ക് abroad പോകണം എന്ന് വലിയ dream ആയിരുന്നല്ലോ…”
വിദ്യ ചിരിച്ചു.
“അതെ… finally പോയി.”
“Still same silent character ആണോ?”
ആ ചോദ്യം കേട്ടപ്പോൾ വിദ്യ അറിയാതെ ചിരിച്ചു പോയി.
“അത് മാറില്ലെന്ന് തോന്നുന്നു.”
“Class ല് എല്ലാവരും chaos ഉണ്ടാക്കുമ്പോൾ അവൾ മാത്രം calm ആയി ഇരിക്കും…”
