ലക്ഷമിയാന്റിയുടെ ലോകം [കണ്ണൻ സ്രാങ്ക്] 745

 

 

വൈകുന്നേരം ബാങ്കിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങുമ്പോഴേക്കും നഗരം മഴക്കാറ്റിന്റെ തണുപ്പിലേക്ക് മാറിയിരുന്നു.

 

Car start ചെയ്യുന്നതിന് മുമ്പ് വിദ്യ കുറച്ച് നിമിഷം steering ല്‍ കൈവെച്ച് നിശബ്ദമായി ഇരുന്നു.

 

പോകണ്ടേ…?

വീട്ടിലേക്ക് നേരെ പോയാൽ മതിയല്ലോ…

 

പക്ഷേ ഏറെ നാളുകൾക്ക് ശേഷം, സ്വന്തം routine ന് പുറത്തേക്ക് ഒരു ചെറിയ ചുവടുവെപ്പ് എടുക്കണമെന്ന തോന്നൽ അവളിൽ ശക്തമായി.

 

അവൾ phone എടുത്തു.

 

“Which coffee shop?”

 

Reply almost ഉടനെ വന്നു.

 

Coffee shop അധികം crowded ആയിരുന്നില്ല.

 

Glass wall ന് പുറത്തായി മഴ ചെറുതായി പെയ്യുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

Soft music.

Coffee യുടെ മണം.

 

ഹൃതിക്ക് ഇതിനകം അവിടെ എത്തിയിരുന്നു.

 

വിദ്യ അകത്തേക്ക് വന്നപ്പോൾ അവൻ എഴുന്നേറ്റ് smile ചെയ്തു.

 

“Still same elegance…”

 

“ഹൃതിക്ക്…”

വിദ്യ ചെറുതായി ചിരിച്ചു.

“Flirting ശീലം മാറിയില്ലല്ലോ.”

 

“ഞാൻ school time ലും genuine compliments തന്നെയായിരുന്നു പറയാറ്.”

 

അവൾ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് chair ലേക്ക് ഇരുന്നു.

 

ആ നിമിഷം വിദ്യ ശ്രദ്ധിച്ചത് —

എത്ര നാളുകൾക്ക് ശേഷമാണ് താൻ ഇങ്ങനെ ഒരു coffee shop ൽ, യാതൊരു ഉത്തരവാദിത്വങ്ങളുടെയും സമ്മർദ്ദമില്ലാതെ, simply ഇരിക്കുന്നത്.

 

ആദ്യത്തെ കുറച്ച് മിനിറ്റുകൾ പഴയ ഓർമ്മകളെക്കുറിച്ചായിരുന്നു.

 

School days.

Her daughter.

Birthday functions.

Old teachers.

 

പക്ഷേ പതിയെ… സംസാരങ്ങൾ കൂടുതൽ personal ആയി.