“Reached home?”
“Back pain കുറവുണ്ടോ?”
“Bank busy ആയിരുന്നോ ഇന്ന്?”
സാധാരണ കാര്യങ്ങൾ.
പക്ഷേ ദിവസങ്ങൾ കടന്നുപോകുമ്പോൾ ആ ചെറിയ conversations പതിയെ അവരുടെ ദിവസത്തിന്റെ ഭാഗമായി മാറി.
രാവിലെ bank എത്തുന്നതിന് മുമ്പ് ഒരു message.
Lunch break സമയത്ത് ഒരു call.
രാത്രിയിൽ എല്ലാവരും ഉറങ്ങിയ ശേഷം നീണ്ട chats…
വിദ്യ ആദ്യം അതിനെ ഒരു harmless friendship എന്ന നിലയ്ക്കാണ് കണ്ടത്.
പക്ഷേ ഏറെ നാളുകൾക്ക് ശേഷം, ഒരാൾ തന്റെ ദിവസത്തെക്കുറിച്ച് genuinely ചോദിക്കുന്നു എന്നൊരു feeling അവളെ അകത്തോളം സ്പർശിച്ചു.
“Medicine എടുത്തോ?”
“ഇന്ന് വളരെ tired പോലെ sound ചെയ്യുന്നു…”
“നീ ഒരിക്കലെങ്കിലും rest എടുക്കാറുണ്ടോ വിദ്യ ആന്റി?”
ഇത്ര ചെറിയ കാര്യങ്ങൾ പോലും സുരേഷ് വർഷങ്ങളായി ചോദിച്ചിട്ടില്ലെന്ന് ചിലപ്പോൾ അവൾക്ക് ഓർമ്മ വരും.
അതേസമയം, ഹൃതിക്കിന് വിദ്യ വെറും പഴയ കൂട്ടുകാരിയുടെ അമ്മയായി മാത്രം തോന്നിയില്ല.
അവളോട് സംസാരിക്കുമ്പോൾ ഒരു calmness ഉണ്ടായിരുന്നു.
Judgement ഇല്ലാതെ കേൾക്കുന്ന ഒരു maturity.
പിന്നെ… എന്തോ explain ചെയ്യാൻ ബുദ്ധിമുട്ടുള്ള ഒരു attraction.
ഒരു രാത്രി video call ൽ സംസാരിക്കുമ്പോൾ ഹൃതിക്ക് ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു:
“Honestly… ഇപ്പോൾ അനഘയെക്കാൾ ഞാൻ സംസാരിക്കുന്നത് അവളുടെ അമ്മയോടാണ്.”
വിദ്യ ചിരിച്ചു.
“അവൾ കേട്ടാൽ നിന്നെ കൊല്ലും.”
“Already പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.”
