പിന്നീട് പതുക്കെ പറഞ്ഞു.
“സുരേഷ്…”
“Hmm?”
“ഞാൻ… driving പഠിച്ചാലോ എന്ന് ആലോചിക്കുകയാണ്.”
Laptop screen ല് നിന്നു പോലും കണ്ണ് മാറ്റാതെ സുരേഷ് ചിരിച്ചു.
“ഇപ്പോൾ?”
ആ ചിരിയിൽ തമാശയെക്കാൾ അവഗണന കൂടുതലായിരുന്നു.
വിദ്യയുടെ മുഖം ചെറുതായി മാറി.
“ഇപ്പോൾ എന്ന്?”
“വിദ്യ…”
അദ്ദേഹം finally screen ൽ നിന്ന് തല ഉയർത്തി.
“ഈ പ്രായത്തിൽ ഇനി driving school പോകാനാണോ?”
“Driving പഠിക്കാൻ പ്രായം എന്തിനാ പ്രശ്നം?”
“അല്ല… suddenly ഈ interest എവിടെ നിന്നാ വന്നത് എന്ന് ചോദിച്ചതാണ്.”
വിദ്യ രണ്ട് നിമിഷം മിണ്ടാതെ നിന്നു.
“ഹൃതിക്ക് പറഞ്ഞിരുന്നു… പഠിച്ചാൽ യാത്ര ഒക്കെ easy ആകുമെന്ന്.”
ആ പേര് കേട്ടപ്പോൾ സുരേഷിന്റെ മുഖഭാവം ചെറുതായി മാറി.
“ആരാ? അനഘയുടെ friend ആണോ?”
“Hmm…”
സുരേഷ് laptop അടച്ചു bed ലേക്ക് ചാരിയിരുന്നു.
“ഇപ്പോൾ അവനാണോ നിനക്ക് ഇത്തരം ideas ഒക്കെ തരുന്നത്?”
ആ tone വിദ്യയ്ക്ക് ഇഷ്ടമായില്ല.
“അങ്ങനെ പറയേണ്ട കാര്യമില്ല. Just സംസാരിച്ചു വന്നപ്പോൾ—”
“അല്ല വിദ്യ…”
സുരേഷ് ചെറുതായി ചിരിച്ചു.
“നിനക്ക് driving ഒക്കെ പറ്റുമെന്ന് serious ആയി തോന്നുന്നുണ്ടോ?”
ആ വാക്കുകൾ വിദ്യയെ വേദനിപ്പിച്ചു.
“എന്തുകൊണ്ട് പറ്റില്ല?”
“നീ റോഡിൽ ഇറങ്ങിയാൽ first week തന്നെ car scratch ചെയ്ത് വയ്ക്കും.”
അദ്ദേഹം അത് തമാശയായി പറഞ്ഞതായിരുന്നു.
