അതുകൊണ്ട് വിദ്യയും തന്റെ വികാരങ്ങൾക്ക് ചുറ്റും ഒരു ചങ്ങല തീർത്തു.
മക്കളുടെ അമ്മയായി.
ഉത്തരവാദിത്വമുള്ള ഭാര്യയായി.
Bank officer ആയി.
പക്ഷേ ആ ചങ്ങലകളുടെ അടിയിൽ…
ഇപ്പോഴും ആരോ ഒരാൾ സ്പർശിക്കാതെ കാത്തിരിക്കുന്ന ഒരു സ്ത്രീ അവളിൽ ജീവിച്ചിരിപ്പുണ്ടായിരുന്നു…
അടുത്ത കുറച്ച് ദിവസങ്ങൾ driving എന്ന വിഷയം വീണ്ടും വീട്ടിൽ വന്നില്ല.
പക്ഷേ ഹൃതിക്ക് അത് വിട്ടില്ല.
ഒരു ദിവസം lunch break സമയത്ത് call ചെയ്തപ്പോൾ പോലും അവൻ അതേ കാര്യമാണ് വീണ്ടും എടുത്തത്.
“Driving school ൽ പോയോ?”
വിദ്യ ബാങ്കിന്റെ canteen ല് coffee ഇളക്കിക്കൊണ്ട് ചിരിച്ചു.
“ഇല്ല.”
“Why?”
“Time ഇല്ല…”
“Excuse.”
“Confidence ഇല്ല…”
“Bigger excuse.”
വിദ്യ അറിയാതെ ചിരിച്ചു പോയി.
“നിനക്ക് പറയാൻ എളുപ്പമാണ്.”
“വിദ്യ ആന്റി…”
ഹൃതിക്കിന്റെ ശബ്ദം ഇത്തവണ serious ആയി.
“നിങ്ങൾ ജീവിതത്തിൽ എത്ര കാര്യങ്ങൾ manage ചെയ്ത ആളാണ്. Bank, family, kids… അതൊക്കെ handle ചെയ്യുന്ന ഒരാൾക്ക് car ഓടിക്കാൻ പറ്റില്ലെന്ന് ഞാൻ believe ചെയ്യില്ല.”
ആ വാക്കുകൾ അവളെ കുറച്ച് seconds മിണ്ടാതാക്കി.
കാരണം വർഷങ്ങൾക്കുശേഷം…
ആരോ ഒരാൾ അവളെ incapable ആയി അല്ല, capable ആയി കാണുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
“എനിക്ക് പേടിയാണ് ഹൃതിക്ക്…”
“എന്തിനെ?”
“Road… traffic… ആളുകൾ…”
“ആളുകൾ എന്തെങ്കിലും വിചാരിക്കും എന്ന്?”
