ലക്ഷമിയാന്റിയുടെ ലോകം [കണ്ണൻ സ്രാങ്ക്] 745

 

അന്ന് രാത്രി call ൽ അവൾ irritate ആയി പറഞ്ഞു:

 

“എനിക്ക് പറ്റില്ല ഹൃതിക്ക്.”

 

Phone ന്റെ അപ്പുറത്ത് അവൻ ചിരിച്ചു.

 

“First day ൽ തന്നെ Formula One driver ആകുമെന്ന് കരുതിയോ?”

 

“Seriously പറയുന്നതാ…”

 

“Car off ആയോ?”

 

“Hmm.”

 

“എല്ലാവരുടേയും ആവും.”

 

“എല്ലാവരും പിന്നിൽ horn അടിച്ചു…”

 

“അതും normal.”

 

വിദ്യ pillow ലേക്ക് ചാരി ഒരു ചെറിയ നിശ്വാസം വിട്ടു.

 

“നീ ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ കുറച്ച് confidence കിട്ടുമായിരുന്നു.”

 

ആ വാക്കുകൾ അവൾ അറിയാതെ പറഞ്ഞുപോയതാണ്.

 

പക്ഷേ കുറച്ച് seconds ഇരുവരും മിണ്ടാതെ നിന്നു.

 

പിന്നീട് ഹൃതിക്ക് പതുക്കെ ചിരിച്ചു.

 

“Mentally ഞാൻ ഉണ്ടല്ലോ.”

 

വിദ്യയുടെ ചുണ്ടിൽ അറിയാതെ ചിരി വിരിഞ്ഞു.

 

 

ദിവസങ്ങൾ കടന്നുപോകുമ്പോൾ അതിശയകരമായി വിദ്യ driving വളരെ വേഗത്തിൽ പഠിച്ചു.

 

Gear control.

Parking.

Traffic handling.

 

Instructor വരെ ഒരിക്കൽ surprise ആയി പറഞ്ഞു:

 

“Madam… നിങ്ങൾക്ക് നല്ല confidence ഉണ്ട്.”

 

ആ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ വിദ്യക്ക് ആദ്യം ഓർമ്മ വന്നത് ഹൃതിക്കിനെയായിരുന്നു.

 

ഓരോ ചെറിയ progress ഉം അവൾ ആദ്യം പറയുന്നത് അവനോടായിരുന്നു.

 

“Today main road ല്‍ ഓടിച്ചു.”

“Today reverse parking ചെയ്തു.”

“ഇന്ന് car off ആയില്ല.”

 

ഓരോ തവണയും phone ന്റെ അപ്പുറത്ത് അവൻ genuinely proud ആയി സന്തോഷിക്കും.