പക്ഷേ വിദ്യ ചിരിച്ചില്ല.
കാരണം ജീവിതത്തിൽ അവൾ ആഗ്രഹിച്ച പല കാര്യങ്ങൾക്കും ഇത്തരത്തിലുള്ള ചെറിയ കളിയാക്കലുകളായിരുന്നു അവസാനം full stop ആയത്.
“ഞാൻ try ചെയ്തിട്ടുപോലുമില്ലല്ലോ…”
അവൾ പതുക്കെ പറഞ്ഞു.
“അതിനിപ്പോ എന്ത് ആവശ്യമാ?”
സുരേഷ് വീണ്ടും pillow ലേക്ക് ചാരിയിട്ട് പറഞ്ഞു.
“Driver ഉണ്ടല്ലോ. പിന്നെ ഞാൻ ഉണ്ടല്ലോ.”
വിദ്യ കുറച്ച് seconds അദ്ദേഹത്തെ നോക്കി നിന്നു.
“നീ എല്ലായ്പ്പോഴും ഉണ്ടാവാറില്ല സുരേഷ്.”
ആ sentence കേട്ടപ്പോൾ room ഒരു നിമിഷം നിശബ്ദമായി.
സുരേഷ് അവളെ നോക്കി.
“Meaning?”
“Nothing…”
“ഇല്ല, complete ചെയ്യ്.”
വിദ്യ പതുക്കെ തിരിഞ്ഞ് blanket നേരെയാക്കി.
“ഞാൻ പറയുന്നത്… ചിലപ്പോൾ എനിക്ക് തന്നെ ചില കാര്യങ്ങൾ ചെയ്യാൻ പറ്റണം എന്ന് തോന്നും.”
സുരേഷ് irritate ആയി ഒരു നിശ്വാസം വിട്ടു.
“God… ഇപ്പോൾ എന്താ suddenly ഈ dissatisfaction?”
“Dissatisfaction അല്ല—”
“പിന്നെ?”
അദ്ദേഹത്തിന്റെ ശബ്ദം കടുപ്പമായി.
“വീട് നോക്കി, job നോക്കി, kids settle ആയി… ഇനി എന്താ പ്രശ്നം?”
വിദ്യയുടെ കണ്ണുകൾ പതുക്കെ നിറഞ്ഞുവന്നെങ്കിലും അവൾ ശബ്ദം നിയന്ത്രിച്ചു.
“എനിക്ക് problem ഉണ്ടെന്ന് ഞാൻ പറഞ്ഞില്ല.”
“Exactly.”
സുരേഷ് blanket വലിച്ചിട്ട് പറഞ്ഞു.
“അപ്പോൾ unnecessary drama വേണ്ട.”
അത് പറഞ്ഞിട്ട് അദ്ദേഹം തിരിഞ്ഞ് കിടന്നു.
