മാളവിക: “ഇതെല്ലാം നീ ഒറ്റയ്ക്കാണോ ഉണ്ടാക്കിയത്? എടാ… നിന്നെ കല്യാണം കഴിക്കാൻ പോകുന്ന പെണ്ണ് ശരിക്കും ഭാഗ്യം ചെയ്തവളാ. നീ അവളെ പൊന്നുപോലെ നോക്കുമല്ലോ.”
അവൾ പുകഴ്ത്തിയത് കേട്ടപ്പോൾ അർജുന്റെ മുഖത്ത് ഒരു കള്ളച്ചിരിയും ഒപ്പം ചെറിയൊരു നാണവും പടർന്നു. അവൻ കറി പാക്ക് ചെയ്യാൻ ശ്രമിച്ചപ്പോൾ മാളവിക അവനെ തള്ളി മാറ്റി.
മാളവിക: “നീ മാറി നിൽക്ക്… ബാക്കി ഞാൻ ചെയ്തോളാം. നീ പോയി ഒന്ന് മുഖം കഴുകി വാ.”
അവൾ കറികൾ ഇലയിലേക്ക് വിളമ്പുമ്പോൾ അവളുടെ ടീ-ഷർട്ടിനുള്ളിൽ ബ്രായുടെ മറയില്ലാതെ ആടുന്ന മുലകൾ അവൻ ശ്രദ്ധിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
അർജുൻ അവളുടെ അരികിൽ ചേർന്നു നിന്നു.
അർജുൻ: “ചേച്ചി… ഈ ടീ-ഷർട്ടിൽ ചേച്ചിയെ കാണാൻ നല്ല രസമുണ്ട്. ശരിക്കും ഒരു കൊച്ചു കുട്ടിയെപ്പോലെയുണ്ട്.”
അവൻ അവളുടെ അരക്കെട്ടിലൂടെ കൈയ്യിട്ടു പതുക്കെ ഒന്ന് ചേർത്തുപിടിച്ചു. മാളവികയുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു മിന്നൽ പിണർ പാഞ്ഞുപോയി.അർജുന്റെ ഈ സ്നേഹപൂർണ്ണമായ സ്പർശനം അവളിൽ പുതിയൊരു ഉണർവ് ഉണ്ടാക്കി.
മാളവിക: “നീ വല്ലാതെ സോപ്പിടണ്ട… വേഗം ആ പൊതികൾ എടുക്ക്. നമുക്ക് ഹോസ്പിറ്റലിൽ എത്തേണ്ടതാണ്.”
അവൾ പരിഭ്രമം നടിച്ചെങ്കിലും അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ ഒരു പ്രത്യേക തിളക്കമുണ്ടായിരുന്നു. അവർ രണ്ടുപേരും ചേർന്ന് ഭക്ഷണപ്പൊതികൾ ബാഗിലാക്കി. അടുക്കളയിലെ ആ ചൂടിൽ അവരുടെ ശരീരങ്ങൾ തമ്മിൽ ഉരസുമ്പോൾ, വരാനിരിക്കുന്ന നിമിഷങ്ങളുടെ ആകാംക്ഷ രണ്ടുപേരിലും പുകയുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
ഭക്ഷണം പാക്ക് ചെയ്തു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ മാളവിക ഡ്രസ്സ് മാറാനായി മുകളിലേക്ക് പോകാൻ ഒരുങ്ങി.
