മാളവിക: “അയ്യോ അമ്മായി… അവനെ എന്തിനാ ബുദ്ധിമുട്ടിക്കുന്നത്? ഞാൻ ഒറ്റയ്ക്ക് പൊയ്ക്കോളാം. കഞ്ഞി ഞാൻ തന്നെ ഉണ്ടാക്കി അച്ഛന്റെ കയ്യിൽ കൊടുത്തു വിടാം.”
അമ്മായി: (ചിരിച്ചുകൊണ്ട്) “അതൊന്നും വേണ്ട. നീ ഒറ്റയ്ക്ക് പോകണ്ട. അർജുൻ നിന്നെ കൊണ്ടുവിടട്ടെ. അവൻ അവിടെ ഉണ്ടല്ലോ.”
അർജുൻ ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ മാളവികയെ നോക്കി.
അർജുൻ: “ശരി അമ്മ… ഞാൻ ചേച്ചിയെ കൊണ്ടുവിട്ടിട്ട് കഞ്ഞിയുമായി വേഗം വരാം.”
മാളവിക തന്റെ ബാഗ് എടുത്തു. അവൾ നടക്കാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ അവളുടെ തുടകൾക്കിടയിലെ ആ പഴയ വേദന വീണ്ടും അനുഭവപ്പെട്ടു. അവൾ അല്പം വേച്ചാണ് നടന്നത്. അർജുൻ അവളുടെ അരികിൽ ചേർന്നു നടന്നു.അവർ ഹോസ്പിറ്റലിന്റെ പടികൾ ഇറങ്ങി പാർക്കിംഗിലേക്ക് നടന്നു. വെയിലിന്റെ ചൂടിൽ അവളുടെ വൈറ്റ് ടോപ്പ് ശരീരത്തോട് ഒന്നുകൂടി ഒട്ടിപ്പിടിച്ചു.
അർജുന്റെ ബൈക്കിന് പിന്നിൽ ഒരു വശത്തേക്ക് ചരിഞ്ഞിരിക്കുമ്പോൾ, ഓരോ കുഴിയിൽ ചാടുമ്പോഴും അവളുടെ അടിവയറ്റിലെ ആ പഴയ വേദന കൂർത്ത മുന പോലെ തറച്ചു കയറി. വൈറ്റ് ടോപ്പിനുള്ളിൽ ബ്രായുടെ മുറുക്കമില്ലാതെ ആടുന്ന അവളുടെ മാറിടങ്ങൾ അർജുന്റെ മുതുകിൽ ഇടയ്ക്കിടെ അമരുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
വീട്ടിലെത്തിയ ഉടനെ മാളവിക വാതിൽ തുറന്ന് അകത്തേക്ക് കയറി. വല്ലാത്തൊരു തളർച്ച അവളെ ബാധിച്ചിരുന്നു. മുറിയിലെത്തിയപ്പോഴാണ് ബാത്റൂമിലെ ഫ്ലഷ് ടാങ്കിന്റെ പൈപ്പ് പൊട്ടി വെള്ളം ഒഴുകുന്ന കാര്യം അവൾ ഓർത്തത്.
”അർജുൻ, ആ ബാത്റൂമിലെ പൈപ്പ് ഒന്ന് നോക്കിക്കേ. അത് നീ ഒന്ന് ശെരിയാക്കി തരണം ” അവൾ അവനോട് പറഞ്ഞു.
