മഴനീർതുള്ളികൾ [Anamika] 1462

“ഞാൻ…ഞാനൊരു തെറ്റും ചെയ്‌തിട്ടില്ലടാ….ആരും…ആരും എന്നെ കേൾക്കാൻ പോലും തയ്യാറായില്ല…”

“ആമി എല്ലാം പറഞ്ഞു…വല്യമ്മ ഒരു കാരണം നോക്കി ഇരിക്കായിരുന്നില്ലേ …അവർക്കത് കിട്ടി…അത്രേ ഉള്ളൂ….”

പക്ഷെ വല്യച്ഛൻ…..അഭിയത് വിഴുങ്ങി…സ്വന്തം അച്ഛന് മകളെയിങ്ങനെ എങ്ങനെ ഇറക്കിവിടാൻ കഴിയുന്നു….

“ അകത്തേക്ക് വാ..പുറത്ത് തന്നെ നില്കാതെ…” ആളാരാണെന്ന് മനസിലായില്ലെങ്കിലും മായ അകത്തേക്ക് വിളിച്ചു..ഹരിക്ക് അവനെ കണ്ടിട്ടുള്ളത് കൊണ്ട് മനസിലായി..അവൻ അവരെ തന്നെ വെറുതെ നോക്കി നിന്നു…

അഭിയാ ചുറ്റും പുറവും ഒന്നു കണ്ണോടിച്ചു….

ആ എട്ടുകെട്ടിനുള്ളിൽ സർവസൗകര്യങ്ങളോടും കഴിഞ്ഞ അമ്മുവേച്ചി എങ്ങനെ ഈ വീട്ടിൽ….

“അച്ഛനോട് പറഞ്ഞു ഹോസ്റ്റലിൽ ആക്കട്ടെ….” അവളുടെ കഴുത്തിലെ താലിയും നെറുകയിലെ സിന്ദൂരവും കണ്ടെങ്കിലും ഇങ്ങനെയൊരു ജീവിതം ജീവിച്ചു തീർക്കാൻ അവളെ വിടാൻ കഴിയുമായിരുന്നില്ല…

“ഋഷിയേട്ടൻ…….” അവൾ അവനെ നോക്കി..

“അപ്പച്ചിയും ഋഷിയേട്ടനും എത്തിയിട്ടുണ്ട് തറവാട്ടിൽ…കൊടുങ്ങല്ലൂരെ വലിയച്ഛന്റെ  മോളില്ലേ..മാളുവേച്ചി…ആളെ കൊണ്ട് കെട്ടിക്കാൻ ഒക്കെ നോക്കുന്നുണ്ട്…നിശ്ചയിച്ച മുഹൂർത്തത്തിൽ കല്യാണം നടക്കണോത്രെ..അപ്പേടെ വാശി….

ഋഷിയേട്ടൻ സമ്മതിച്ചിട്ടൊന്നും ഇല്ല…പക്ഷെ വലിയച്ഛനും രാഖി വലിയമ്മേം കൂടെ നിർബന്ധിക്കുന്നുണ്ട്…”

“ഹ്മ്മ്…” അവളൊന്നു നെടുവീർപ്പയച്ചു…

“അമ്മുവേച്ചി എന്റൊപ്പം വരുന്നുണ്ടോ അച്ഛന് കാര്യം പറഞ്ഞാൽ മനസിലാകും..അമ്മയ്ക്കും…അവിടെ നിൽക്കാം…സാവധാനം വലിയച്ഛനെ അവരെ കൊണ്ട് പറഞ്ഞു മനസിലാക്കിക്കാം..”