മഴനീർതുള്ളികൾ [Anamika] 68

ഭിത്തിയോട് ചേർന്ന് തറയിൽ മുട്ടിൽ മുഖം പൂഴ്ത്തി ഇരിക്കുന്നവൾ…ദേഹമനങ്ങുന്നതിൽ നിന്നും മനസിലായി കരയുയാണെന്ന്…

“മോളെ….” മായ അവളുടെ തോളിൽ കൈവെച്ചു..എങ്ങലടിക്കുന്നത് നിന്നു..

അവളുടെ അടുത്ത് നിലത്തേക്കിരുന്നു.

“എന്ത് പറഞ്ഞാ കുഞ്ഞേ ഞാൻ നിന്നെ സമാധാനിപ്പിക്കണ്ടേ…”

“ഒരു കഥയും ഇല്ലാത്തവനാ….എന്റെ വളർത്തുദോഷം തന്നെയാ…ഓരോ അലമ്പുമായിട്ട് അവൻ  നടക്കുമ്പോളും പ്രായത്തിന്റെയാ മാറുമെന്നേ കരുതിയോളു….പക്ഷെ  ഇങ്ങനൊക്കെ കാട്ടികൂട്ടുമെന്ന് ഞാൻ ചിന്തിച്ചുകൂടെ ഇല്ല..” അവരൊന്നു നെടുവീർപ്പിട്ടു..

“മോൾടെ പേര്  അമൃത എന്നല്ലേ…ശ്രീദേവി പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട് പണ്ട്..”

അമ്മയുടെ പേര് കേട്ടതും അവൾ തല ഉയർത്തി നോക്കി..

മായ അവളെ നോക്കി ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു..

“വല്യ കൂട്ടാരുന്നു ഞാനും നിന്റമ്മേം…ഒരേ സ്കൂളിലാ പഠിച്ചേ..ഒരേ ക്ലാസ്സിൽ ഒരേ ബെഞ്ചിൽ.. പത്തു വരെ ഒരുമിച്ചായിരുന്നു..പിന്നവൾ പ്രീഡിഗ്രിക്ക് ടൗണിലെ കോളേജിൽ ചേർന്നു..ഞാൻ സരസു ചേച്ചിടെ അടുത്ത് തുന്നൽ പഠിക്കാനും..” ഓർമകളിൽ അവരുടെ മുഖം ചിരി മായാതെ തന്നെ നിന്നു..

“17 കഴിയും മുന്നേ വിവാഹോം കഴിഞ്ഞു..” ഒന്ന് ദീർഘമായി ശ്വസിച്ചു മായ അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി…

“പിന്നവളെ ഞാൻ അങ്ങനെ കണ്ടിട്ടൊന്നുല്ല..നിന്റെ ചോറൂണിന് പുഴക്കര കണ്ണന്റെ അമ്പലത്തിൽ വന്നപ്പോളാ അവസാനായിട്ട് കണ്ടേ…അന്ന് നീയുണ്ടായിരുന്നു കയ്യിൽ..ഒരു തക്കുടുമണി…” മായ അവളുടെ നെറുകയിൽ വാത്സല്യത്തോടെ തലോടി…