നാൻസി എന്ന വീട്ടമ്മ 2 [ജഗൻ] 204

നാൻസിയുടെ തടിച്ച, ഐശ്വര്യമുള്ള മാറിടം ആവേശത്തോടെ ഉയർന്നു താഴുന്നത് തോമസ് കണ്ടു. അവളുടെ മുഖത്തെ ആ പഴയ ഭക്തി പോയിരിക്കുന്നു, പകരം ഒരു കാട്ടുപൂവിനുണ്ടാകുന്ന വന്യമായ തളർച്ചയും സംതൃപ്തിയും ആ മുഖത്ത് നിഴലിച്ചു. അവളുടെ മുടിയിഴകൾ ചിതറിക്കിടക്കുന്നു. വിയർപ്പിൽ കുതിർന്ന അവളുടെ കഴുത്തിലും മാറിലും അച്ചന്റെ സ്പർശനത്തിന്റെ പാടുകൾ ചുവന്നു തുടുത്തു നിൽക്കുന്നു.

തോമസ് ആ ദൃശ്യത്തിലേക്ക് നോക്കി നിന്നു. നാൻസി മെല്ലെ കണ്ണ് തുറന്ന് തോമസിനെ നോക്കി. അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ നാണമല്ലായിരുന്നു, മറിച്ച് ഒരുതരം കീഴടങ്ങലിന്റെ ആഴമായിരുന്നു. തന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട നാൻസി, മറ്റൊരാളുടെ പരുക്കൻ കൈകളിൽ സ്വർഗ്ഗം കണ്ടു എന്ന തിരിച്ചറിവ് തോമസിന് നൽകിയത് വിവരിക്കാനാവാത്ത ഒരു വിചിത്ര സുഖമാണ്.

നാൻസിയുടെ ആ പാവടയ്ക്കിടയിലൂടെ അവളുടെ നനഞ്ഞ പൂറ്റിലെ രോമക്കാടുകൾ തോമസിന്റെ കണ്ണിൽ തട്ടി. അച്ചന്റെ കരുത്തുള്ള ആ വലിയ കുണ്ണ അവിടെ കേറിയ ഇറങ്ങിയതിന്റെ ആഘാതം നാൻസിയുടെ ഓരോ ശ്വാസത്തിലും ദൃശ്യമായിരുന്നു. രണ്ടു തുടകളും അഗത്തി വെച്ച് കിടക്കുന്ന നാൻസിയുടെ പൂറിൽ നിന്നും ശുക്ലം ഒലിച്ചു വന്ന് കിടക്കുന്നത് തോമസ് കണ്ടു. തോമസ് പതുക്കെ കട്ടിലിനടുത്തേക്ക് നടന്നു.

“നാൻസി…” അവൻ വിളിച്ചു.

നാൻസി മറുപടി പറഞ്ഞില്ല, അവൾ തന്റെ തടിച്ച കൈകൾ കൊണ്ട് തോമസിന്റെ കൈകളിൽ മുറുകെ പിടിച്ചു. തോമസ് തിരിച്ചറിഞ്ഞു—താൻ ഇത്രകാലം തേടി നടന്ന ആ ‘കാട്ടുകുതിര’ തന്റെ കണ്മുന്നിൽ തന്നെയുണ്ടായിരുന്നു.