വിറയ്ക്കുന്ന ശബ്ദത്തിൽ ഞാൻ പതുക്കെ പറഞ്ഞു:
”ഞാൻ… ഞാൻ മിസ്ട്രസ്സിന്റെ നന്ദിതയാണ്… ഞാൻ ഒരു വേശ്യയാണ്…”
ആളുകൾ എനിക്ക് ചുറ്റും കൂടാൻ തുടങ്ങി.
രാത്രിയിലെ ആ തണുത്ത കാറ്റിൽ എന്റെ പൊക്കിളിലെ കമ്മൽ തിളങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
അപമാനത്തിന്റെ അങ്ങേ അറ്റത്ത് നിൽക്കുമ്പോഴും, ആ ചുവന്ന സാരിയിൽ ഞാൻ ഒരു കളിപ്പാവയെപ്പോലെ റോഡരികിൽ തളർന്നു നിന്നു.
ആൾക്കൂട്ടത്തിന്റെ ആ കൂവലുകളിൽ നിന്ന് രക്ഷപ്പെടാനാണ് ഞാൻ ആ ഇരുണ്ട ഇടവഴിയിലേക്ക് ഓടിക്കയറിയത്.
പക്ഷേ, അവിടെ എന്നെ കാത്തിരുന്നത് അതിലും വലിയ നരകമായിരുന്നു. ചുവരിലേക്ക് ചേർന്നുനിന്ന് ഞാൻ കിതയ്ക്കുമ്പോൾ, ഇരുട്ടിൽ നിന്ന് രണ്ട് രൂപങ്ങൾ എന്റെ മുന്നിലേക്ക് വന്നു.
”എങ്ങോട്ടാടി ചരക്കേ ഇത്ര ധൃതിയിൽ?”
ഒരുത്തൻ എന്റെ കൈകളിൽ മുറുകെ പിടിച്ചു ചുവരിലേക്ക് ചേർത്തു നിർത്തി.
മറ്റവൻ ഒട്ടും സമയം കളയാതെ എന്റെ മുഖത്തേക്ക് ആഞ്ഞു പതിച്ചു.
അവന്റെ പരുക്കൻ ചുണ്ടുകൾ എന്റെ ചുണ്ടുകളിൽ അമർന്നപ്പോൾ, ടാറ്റൂ ആർട്ടിസ്റ്റ് പടർത്തിയ ആ ലിപ്സ്റ്റിക് എന്റെ മുഖമാകെ വീണ്ടും അഴുക്കായി.
ശ്വാസം മുട്ടി ഞാൻ പിടയുമ്പോഴും, എന്റെ ഉള്ളിലിരുന്ന ആ വൈബ്രേറ്റർ മിസ്ട്രസ്സ് പരമാവധി സ്പീഡിലേക്ക് മാറ്റിയിരുന്നു.
എന്റെ ബോധം മറയുന്ന സുഖവും വേദനയും ഒരേസമയം ഞാൻ അറിഞ്ഞു.
അവന്റെ കൈകൾ എന്റെ ബ്ലൗസിന് മുകളിലൂടെ എന്റെ മാറിടങ്ങളെ ബലമായി ഞെക്കിയുടച്ചു.
2 ദിവസത്തെ ഞെക്കൽ കൊണ്ട് തന്നെ മൊല വളരാൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു കൂടെ മിസ്ട്രെസ് തന്ന മരുന്നിൽ ഫിമെയിൽ ഹോർമോൺസ് അടങ്ങിയിട്ടുണ്ടായിരുന്നു
