പാമ്പും കോണിയും 6 [ശ്രീരാജ്] 452

അതെന്തായാലും നന്നായി… അല്ലെങ്കിൽ ചിലപ്പോൾ ഞാൻ…… രേവതി ഓർത്തു കൊണ്ട് സങ്കടത്തോടെ പറഞ്ഞു നിർത്തി…

” കോളേജ് കാലത്ത് ആണ്…..,

രേവതി വീണ്ടും നിർത്തി… അവളുടെ കണ്ഠം ഇടറി….

എന്റെ അച്ഛൻ… അച്ഛൻ ഒരു കോൺട്രാക്ടർ ആയിരുന്നു… ഒരു ദിവസം, അല്ലെങ്കിൽ ആ ദിവസം ആണ് അമ്മയും ഞാനും അറിയണത്, അച്ഛന്റെ ഇടപാടുകൾ നഷ്ടത്തിൽ ആണ് എന്നും, ഒരുപാട് കടം ഉണ്ടെന്നും, ആ ദിവസം എന്റെ അച്ഛൻ, ഒരു ഹോട്ടലിൽ വിഷം കഴിച്ച്…………..

രേവതിയുടെ കണ്ണ് നിറഞ്ഞു.. സൈറ ആയിയെ നോക്കിയപ്പോൾ, ആയി അവൾക്ക് അരികിലേക്കായി നീങ്ങി ഇരുന്ന് തോളിലും കയ്യിലും ആയി പിടിച്ചു, സമാധാനിപ്പിക്കാൻ ആയി….

അൽപ നേരത്തിനു ശേഷം…..

ഹരി… അന്ന് ഇവൻ .. എന്റെ കൂടെ ആ കോളേജിൽ ഇല്ലായിരുന്നു എങ്കിൽ…………
…… അന്ന് ആകെ തളർന്ന എന്നെ, വീഴാതെ പിടിച്ച് നിർത്തിയത്, ആകെ തകർന്ന്, എന്ത് ചെയ്യണം എന്നറിയാതെ നിന്ന എന്റെ അമ്മയോ, ഞങ്ങളെ കൈ വിട്ട ബന്ധുക്കളോ ആയിരുന്നില്ല……….. ചേച്ചിടെ മടിയിൽ കിടക്കുന്ന എന്റെ ഈ ചെക്കൻ ആണ്…..
… ആ വർഷത്തെ ഇന്റർ യൂണിവേഴ്സിറ്റി കോളേജ് ഫെസ്റ്റിനു മത്സരിക്കാൻ ഊർജവും, ഉന്മേഷവും, കരുത്തും മാത്രം അല്ല, ഡാൻസിന് വേണ്ട എന്റെ കമ്പ്ലീറ്റ് ചിലവ്, മേക്കപ്പും, ഡ്രെസ്സും എല്ലാം.. എല്ലാം കൂടി അന്ന് നല്ല പൈസ ആയിരുന്നു, ഇവൻ എവിടുന്നോ ഒപ്പിച്ചു കൊണ്ട് വന്നു ……
അന്ന് ഞാൻ അറിഞ്ഞില്ല, ഇവൻ പറഞ്ഞില്ല എന്നോട്, ചോദിച്ചിട്ടും പറഞ്ഞില്ല എന്നോട്, രാത്രി പുഴയിൽ ജീവൻ പണയം വച്ച്, മണൽ വാരി .. എനിക്ക് വേണ്ടി… ഈ എനിക്ക് വേണ്ടി ഇവൻ… തെണ്ടി….