വാതിലിൽ മുട്ടു വീണതും അകത്തു വെള്ളം കോരി ഒഴിക്കുന്ന ശബ്ദം പെട്ടെന്ന് നിലച്ചു. കൂടെ അകത്തുനിന്നും വല്ലാത്തൊരു പരിഭ്രമത്തോടെ “ആരാ…?” എന്ന ചോദ്യവും ഉയർന്നു.
അവൻ പതുക്കെ വാതിലിനോട് മുഖം അടുപ്പിച്ചു പതിഞ്ഞ ശബ്ദത്തിൽ പറഞ്ഞു: “ഞാനാണ് ഉമ്മാ…”
“ഹ… നീ വന്നോ…” റസിയയുടെ ശബ്ദത്തിൽ ഒരു നേർത്ത ആശ്വാസം കലർന്നു.
“ഉമ്മ ഒന്നു വാതിൽ തുറന്നാൽ എനിക്ക് അകത്തേക്ക് വരാമായിരുന്നു…” ഒരു തമാശ രൂപേണ, എന്നാൽ ഉള്ളിലെ കൊതി പുറത്തു കാണിച്ചുകൊണ്ട് അവൻ മെല്ലെ പറഞ്ഞു.
“ഓ… അത് വേണ്ട! എന്റെ മോൻ തൽക്കാലം അവിടെ പുറത്തുതന്നെ നിന്നാൽ മതി,” അകത്തുനിന്നും റസിയ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് കട്ടായമായി പറഞ്ഞു.
“പ്ലീസ്… എന്റെ പൊന്നുമ്മയല്ലേ, ഒന്നു തുറക്ക് ഉമ്മാ…” അവൻ വീണ്ടും കൊഞ്ചലോടെ കെഞ്ചി.
“പോടാ അവിടുന്ന്…,” അവൾ ചിരിയോടെ അവനെ വഴക്കുപറഞ്ഞു.
ഇനി ഇവിടെ വെറുതെ നിന്നിട്ട് കാര്യമില്ലെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ അലി, വരാനിരിക്കുന്ന രാത്രിയെ ഓർത്ത് ആശ്വാസമടഞ്ഞ് മെല്ലെ തന്റെ സ്വന്തം റൂമിലേക്ക് തന്നെ തിരികെ പോയി.
കുറച്ചു സമയം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ കുളിയൊക്കെ കഴിഞ്ഞ്, നനഞ്ഞ മുടിയിഴകൾ തോർത്തുകൊണ്ട് കെട്ടിവെച്ച്, നല്ലൊരു വസ്ത്രവുമണിഞ്ഞ് റസിയ അലിയുടെ റൂമിലേക്ക് നടന്നു വന്നു. അപ്പോൾ അലി കട്ടിലിൽ ഒരു ഷോർട്ട്സും ബനിയനും മാത്രം ഇട്ടുകൊണ്ട് അവളെത്തന്നെ കാത്തു❤️ നിൽക്കുകയായിരുന്നു.
അവൾ റൂമിൽ കയറിയ ഉടനെ അലി വേഗത്തിൽ എഴുന്നേറ്റു വന്ന് വാതിലടച്ച് കുറ്റിയിട്ടു.
അവന്റെ ഈ പെട്ടെന്നുള്ള പ്രവൃത്തിയും മുഖത്തെ ആവേശവും കണ്ടപ്പോൾ അവൾ അല്പം ആശ്ചര്യത്തോടെയും കള്ളച്ചിരിയോടെയും ചോദിച്ചു: “എന്താ എന്റെ മോന്റെ ഉദ്ദേശം?”
